Aut̓ Faſſiª Iſiª HieꝰPSXXIIII

lebit̉. qui nō ſolū peccata donas: que an̄fidē. ſed etiā illud quod multuꝫ eſt .i. qd̓quotidie fit. ergo ꝓpter nomē tuū ꝑce.hoc ideo dicit: qꝛ nō ꝓpter ſe ſibi parcipetere audet: quia quotidie peccatū eiuſauget̉: ī quo cathari refutant̉ᶠ Erat eniꝫquedā ſecta hereticoꝝ qui ſe iſto nomīequaſi ꝓpter mundiciā ſuperbiſſime appellabat. qui peccatoribꝰ veniā peccatorum negant. ſecūdas nuptias nō admittunt̉ mundiores ſe ceteris predicāt: vnde et catharos ſe quaſi mūdos dicebantqui ſi nomen ſuū cognoſcere vellēt: mūdanos ſe potius qͣꝫ mundos vocarent.Quis eſt homo qui timet dominum: legem ſtatuit ei in uiaquam elegit.Quis eſt homo Tercia pars vbi agit d̓eternis: oſtēdens quomō habeant̉: laborans et orans. vt ipſe et totus iſrael abhis malis liberet̉. premittit aut de timore qui eſt initiū ſapientie. q. dominꝰ dabit legem. et cū ita ſit vis ſcire cui dabitEt quaſi rn̄ſum ſit ei ab aliquo. volo addit. Quis eſt homo. ſcilicet ratōnal̓: quitimet non ſecurus de ſe dominū? Tioreſt vnde quis incipit venire ad ſapientiam. ideo quia de illo preponit. et quaſiquis diceret: quare hoc queris? Reſpondet: ecce quare. quia dominus ſtatuit eiſcilicet timēti: legem. id eſt. correctionēſne iam impune peccet: et legem. id eſt.completionem legis. que eſt charitas: eidico poſito in via fidei: quam elegitʸ expertus per flagella non eſſe deuiandumab ea. Et deinde ſubdit de premio dicens. EtAnima eius in bonis demorabitur: et ſemē eius hereditabitterram.Anima eius poſt diſſolutōꝫ corꝑis. deꝰmo. in boº qꝛ et ſi nō ſtatī poſt corpꝰ hētꝑfectā btītudinē. tn̄ ī boͣ. demo. hn̄s ſimplā ſtolā vſꝫ ad reſurrectōnis tēpus: qn̄corpꝰ gl̓ificabit̉. vnde addit ⁊ tādē. ſemēeꝰª .i. opꝰ bonū vn̄ colligit̉ fructꝰ. here.

ter .i. habebit ſolidā hereditatē inſtaurati corꝑis: quādo merito bōi oꝑis quodhic fecit. ſecundā ſtolā glorificati corꝑisaccipiet. Interim vero.Firmamentum eſt dominustimētibꝰ eū: ⁊ teſtamentū ipſius ut manifeſtetur illis.Dominꝰ non homo mutabil̓ eſt firma.ma. timen. eumᶠ videt̉ infirmoꝝ eſſe tīorſed dominus eſt firma. timen. eum quiatimor domī dat firmitatē. humanꝰ diffidentiā. et dominus facit: vt teſtamentūipſius manifeſtet̉ illis. hoc qd̓ ipſe teſtatus eſt .ſ. ꝙ gentes et termini terre ſūt hereditas chriſti. Uel ita. Anima eiꝰª timētis mō nō redit ī egyptū ad ollas carnium vt pctōꝝ tenebris delectet̉. ſꝫ demo. ībo. i. ī preceptis morabit̉ qͣi in delicijs.vel modo demorabit̉ ſpe. et ſi nō re ī bonis futuris. et ſemen eius heredita. terrāid eſt. merito boni oꝑis ſui. id eſt. beneoperando. per quod meretur vitam. excolit euam ſuam. id ē. carnem: mortificādo vicia eiꝰ et concupiſcentias. ⁊ preterhec: dominꝰ eſt firma. time n: en̄. hō quidē ē mutabil̓. ſed firmat deus timentē.ne ī malis cedat. idē ſenſus cū pͥori. et teſtamē. ip. ē hoc vt māi. ill̓. iª māifeſtabitſe ipſū eis: ſicut ꝓmiſit dicens. Si qͣs ſermones meos ſeruauerit: diligā eū: et manifeſtabo ei me ipſū. et iō quicquid alijfaciant.Oculi mei ſemper ad dominū:quoniam ipſe euellꝫ d̓ laqueopedeſ meos.Oculi mei .ſ. cordis: de qͣbꝰ ſalomō. ocl̓iſapiētis ī capite eꝰ .i. ī corde eꝰʳ .i. oēs ꝯtuitꝰ mei. ſꝑ ſūt ad doſ qꝛ t̓rā n̄ ītueor. necan̄ me ad pedes attēdo: vt ſolēt qͣdā ne īcidāt ī laqueos ⁊ foueasᶠ Ego v̓o ad dominū ſurſū ſpectās nō timeo t̓rena ꝑicula. qm̄ ipſe quē ītueor euel. de la. vicioꝝpedes meos .i. affectꝰ. et de la. euel: ped̓sme .i. d̓ paſſiōe et morte que tenꝫ ligatoset eſt ꝑ ſimile dictū: tanqͣꝫ ſit incathenatus pede: qui morte tenetur.