Auʳ Hie CaſſiꝰPSXXIIII
uerſis nō murmurare ſed ad deū reſpicere. Modus triꝑtitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo petit doceri vias dei: qꝛ ad deū erectus eſtSecūdo orat ꝓ peccatis dimittēdis pͥoribus et his que quotidie fiūt ibi. Remīſcere ⁊c. Tercio agit de et̓nis oſtendensquomō habeant̉ ibi. Quis eſt hō. Eccīeitaqꝫ vt ſecure valeat petere que ſequūt̉premittit de ſuo deſiderio et dilectionequā habꝫ erga deū ſic ad ipſū loquēs. OD te dn̄e leuaui animaꝫmeā: deus meus in te cōfido non erubeſcā.Domīe ego leuaui ſpirituali deſideriode terra a ſimili graniſ quod in terra ortū ſurgit ī altu. Si vero ī imo iaceat cōculcat̉ atqꝫ cōputreſcit. Quid: animammeāᶠ que carnalibꝰ deſiderijs cōculcata:premebat̉ ī terra. Quo leuaui? ad te amplexandūª et cōtemplādū. facile terrēa d̓ſpicit qui ad diuina cōſpicienda ſe erigit. et o deus meꝰ ego exꝑtus ī malis meam infirmitatē iā ī te ꝯfidoʸʳ non in me qͣprius ī me cōfidēs volui eſſe ſicut deus.vnde ad hāc infirmitatē carnis ꝑductꝰ:de ſuꝑbia mea erubui: iam ergo ī te ſolocōfido: et iō non erubeſcāᵉ ꝑ peccatū qd̓de me ꝓcedat nec d̓ eo: vnde confido qd̓eſſet ſi illud ꝑderem. Spes em̄ nō cōfundit nec etiā ꝑ peccatū quod fit ex inimicorum ſuggeſtōne illud perdā. et hoc ēquod aitNeqꝫ irrideāt me inimici mei:⁊ enī uniuerſi qui ſuſtinent tenon confundētur.Neqꝫ irrideant me īimici mei. Q. d̓. nōpreualeāt mihi. hec oratō vim affirmatōis habꝫ. q. diceret nō preualebūt mihiqd̓ quideꝫ oro inimici meiᶠ oīs modi .ſ.viſibiles et inuiſibiles et precipue illi qͥſerpentinis atqꝫ occultis ſuggeſtōibꝰ inſidiātes et ſuggerētes: ad hec mala me diecerūt: neqꝫ irri. m. Et certus ſū d̓ eo qd̓peto: quia ī nullo ſuſtinēte patiēt̉ fallithoc qd̓ ait. et em̄ vni. q̄ ſuſti. te .i. qui patient̉ ferūt pondꝰ diei et eſtus id ē pn̄tis
tribulatōis donec venias. non ꝯfū. ꝑ ſevel ꝑ inimicos id eſt ꝑ peccatū a ſe vl̓ abinimicis exiensConfundantur omneſ iniquaagētes ſuperuacue.Cōfundant̉ q. ſuſtinentes te nō cōfūdentur ſꝫ confūdant̉ hic ꝓ peccatis ſalubriter. vel ſi hic nolūt tandē ī pena et̓na. etſubdit. et qui et qͣre ſcꝫ om̄es iniqͣ vel qꝫagentes. ideo ꝙ inique faciūtʸᶠ ad acqͥrenda que trāſeunt. ideo iniqͣ: qꝛ ſuꝑuacueagūt .i. ī ſuperuacuis laborāt qꝛ oīa ſūtvana et īfructuoſa que a deo ſūt alienaUias tuas dn̄e demōſtra mihi⁊ ſemitas tuas edoce mēUias tuas domine. Ꝙ. dico non erubeſcam. et ne hoc fiat: O domine vias tuaſid eſt precepta leuiora. demonſtra mihiq. que viſui ſubſunt: ſicut ſolet māu aliquid demonſtrari oculis ſubiectūʳ vie ergo ſunt inſtitutōnes de ordine vite: quiconuenit om̄ibus etiā ſimplicibus. Semite ſūt que occulte et anguſte ſunt: vt ēmyſtica intelligētia legis que paucis nota eſt. vnde ſubdit. et ſemitas tuas id eſtlegis ītelligētias anguſtas et paucis notas edo. me. Ꝙ. ea que occulta ſunt Et odomineDirige me ī ueritate tua ⁊ doce me: qꝛ tu es deꝰ ſaluator meus: ⁊ te ſuſtinui tota die.Dirige meſ errores fugientem in veritate tua: vt recte viuaꝫ et pie: ſicut veritastua exigit. et doce me ipſam veritatem:vt quod credo intelligaꝫ. ideo dico doce quia per me non noui niſi mendacium. Diſtingue duo petit: dirigi et doceri. Dirigi ad bonam vitam pertinet. doceri ad veram ſcientiam: in quibus eſt ꝑfectio. Sequitur. quia tu es. et ideo facquod peto. quia tu es deus ſaluator meus: non ego. quia expulſus ſum a te deparadiſo in longinquam regionē ꝑ meredire n̄ poſſū niſi occurras mihi errāti⁊ itē etiā iō qꝛ te ſ. t. dꝭi. toto tractu ſecl̓a