Caʳ Hieʳ Aut̓PS 113XXIII

gatōne dicēs. Quis aſcēdet. Ꝙ.. magnoniſu opus eſt.ᶻ quis hic ponit̉ ꝓ raritate. nō ꝓ impoſſibilitate: in montē dn̄i. i.in altā iuſticiā domini. aut quis ſtabitpoſt aſcenſū. in loco ſācto eius: ſuꝑ maria et flumīa parato. ⁊d eſt. quis ꝑmanebit ī eo quo aſcendꝫ? Ꝙ. pauci aſcēdūtet pauciores permanēt Vulti em̄ aſcendunt: qui non perſeuerant. Deinde premiſſe interrogationi reſpondet dicens.Innocens manibus et mūdocorde: qui non accepit in uanoanimā ſuam: nec iurauit in dolo proximo ſuo.Innocēs ma. et c. Et dicit vtiqꝫ illū aſcēſuꝝ et ꝑmanſuꝝ qui eſt innocens ad ꝓximū tribus modis .ſ. manu: et opere: etcorde: quod notat ibi. Innocens maībꝰet mundo corde et qui ē īnocens ī v̓biset hoc eſt qd̓ ibi ait. nec iura. ī do. et c. etqui ſibi ipſi īnocēs eſt qd̓ ibi dicit. Quinō acce. et c. q. d̓. querit̉ quis aſcēdet etſtabit ille vtiqꝫ qui eſt inno. mani. id ē.purꝰ ī oꝑibus: qꝛ ꝑ manus oꝑa intelligūt̉. et qͥ ē mu. cor. i. mūdꝰ ī cogitatōibꝰet qui nō ac. a .ſ. ī vanūʳ .i. qui nō deputauit animā ſuā rebꝰ nō ꝑmanētibꝰ ⁊ caducis: ſed eā ſentiens īmortalē: eternaꝫdeſid̓rauit. et ideo: nō iura. ī dolo ꝓxi.ſuo. Sicut em̄ ſimplicia et nō fallentiaſunt eterna: ita prebuit ſe ꝓximo. nihilꝓmittit vn̄ decipiat eū: ne dū peius faceret. Et nota ꝙ nō ait ſimpliciter: nō iurauit: ſed non iurauit ī dolo Exquo datur ītelligi: ꝙ ꝑmittit iuramēta ſimplicia. et doloſa ꝓhibet In dolo aūt iuratqui alit̓ facturꝰ eſt qͣꝫ ꝓmittit. cū ꝑiuriūſit: nequit̉ deciꝑe credentē Ille ī dolo n̄iurat: q̄ qd̓ cogitat hoc predicat: ⁊ oꝑeimplet. vel aīaꝫ. hic ſenſualitatē accipit⁊ eſt: qui ſuā animā ſenſualē .i. ſenſualitatem que eſt inferior vis aīe: nō acce .i.nō acceptabilem habuit. in vano .i. inpeccatoʳ i. qui nullis eā fecibꝰ peccaminum poſt baptiſmū maculauit. nec iurauit in d̓olo ꝓximo ſuo: hec non mutāt̉.Hic accipiet benedictōeꝫ a do-

mino. et miſericordiaꝫ a deoſalutari ſuo.Hic accipiet. Q. debet quiſqꝫ innocenseſſe: et ſibi et ꝓximo et inde ſūt ei hec premia. quia hic talis aſcendet ī montē dn̄iquod quidē eſt ei a dn̄o. et hoc eſt qd̓ aitHic acci. bene. a domino. id eſt. ꝑ domībenedictōem acceptā: aſcendet: et ſtabit īalta iuſticia dei. vel ita. Ꝙ. ille qui predicta habet aſcendet. illā vero nō habeta ſe: ſꝫ a deo. qꝛ Hic acci. benedi. id ē predicta bona a domino. et hec benedictioꝑ mīam non ꝑ merita datur. quia pͥusꝑ miſericordiā peccata dimittit deus. ethoc eſt quod ait: et acci. mīam. id eſt. remiſſionem peccatoꝝ ꝑ mīaꝫ factā a deoſaluta. ſuo. i. a chriſto. Et ne putes predicta de ſolo chiſto fore accipienda. qꝛ.Hec eſt generatio querentiuꝫeum: querentium facieꝫ dei iacob.Hec ē genera .i. tal̓ eſt generatō omniuꝫcōmuniter: querentiū eū vel deū: ac ſi diceret. licet ſingulariter dixerim: aſcendꝫinnocens accipiet. tamen hi tales nō ſutpauci. ſꝫ ē gn̄atio. id ē. ml̓titudo bapm̄orenata: et nō niſi querant deuꝫ. ideo ait.querentiū eū. vel ita cōtinua. vere benedictō erit ꝑ miſericordiāᶠ ſic em̄ .i. ꝑ miſericordia naſcūt̉ ī bapm̄o. qui querūteū: et hoc ē. Hec ē gene. que. eu. nō vtiqꝫꝓ fauore ſeculari vel ꝓ terrenis oꝑbꝰ.ſed querē. eū. id ē. deū. ita ꝙ faciē dei .i.preſentiā et cognitiōnem eiꝰ querūt deidico iacob .i. qui querūt deum vt iacobqueſiuit: quod faciunt illiª qui feruentiores alijs volūt preponi: vt eis primatum det. ſicut iacob fecit. quē prepoſuiteſau: cꝰ pͥmogēita hereditauitʸ ita ⁊ xpīano ppl̓o poſt̓iꝰ nato dat deꝰ pͥmatū iud̓is ablatū .i. xpm̄ vn̄ eſa. Auferā ab hieruſalē caput et caudā.Dyapſalma.Attollite portas prīcipeſ vrās⁊ eleuamī porte eternales: ⁊ introibit rex glorie.