TITVLVS LXXIIalterutra gratia: facti ſunt amiciſſimi: ut inter barbaros ſci-mus feciſſe medos cū aſſyrijs: inter græcos argiuos cumthebanis: īter noſtros Romanos cū latinis: cū tuſcis: cumſabinis: cū quibus non modo ſibi gratiā conciliarūt: ſed cōnubia iunxerūt: & ꝓpinquitatū p̄lura genera cōtraxerūt:Aꝗbus ut abhorruit oīs dolus: ſic & ſimultas omnis ſemꝑporro fugit. Hinc natæ ſunt familiaritates aſſiduæ: tanqͣarte cōtractæ amicitiæ: ut nihil inde dulcius: nihil amiciusdici queat. His exemplis ducidebent: qui boni ſunt: quo-rum etiā maioribꝰ quicqͣꝫ fuerit diſcordiarū. Hac ego per-motus ratiōe: conciliare tecum gratiam cupio: nec maio-ribus cedo meis: qui maluerint hoſtili cū tuis more uiue-re: nec tuis tibi cedendum eſſe reor: qui ab hoc odio noncōtinuerint. Vbi em̄ finitimis ſunt conciliatæ gratiæ: quidpoteſt deeſſe iucundi? Quid fœlicis? Omnia pacatis principū finitimorū animi rident: omnia florent: omnia coale-ſcūt. Fac igit̉ (amabo: & tu pariter) malis in hac gratiæ cō-ciliādæ ratiōe ꝑpetuo uerſari: cōmuniqꝫ cōquieſcere ami-citia ꝙͣ aliter ſentire quicꝗͣ: ut te facturum non diffido. ExMediolano. xj. kalēdas Quintilis.¶ Synonyma cōciliandæ gratiæ.Nihil pluris facio ꝗͣ ut gratia inter nos conciliet̉.Conciliandā gratiā optat ſupra modū oīs mea mens.In noſtræ conciliationem gratiæ ſunt omnes mei ſpiritusinclinati.Tam abſum ab ulla inimicitiarū memoria ut conciliare in-ter nos gratiā plurimū expetam.Conciliare inter nos gratiā: tam appeto: ꝗͣ qd̓ maxime.Si uideres: quo ſim in te tuoſqꝫ omīs animo: iādudum tibifuiſſet mecū cōciliata gratia.Qd̓ præ cæteris omnibꝰ imprimis abs te quæro: eſt ut int̓nos conciliemus gratiā.Fac ut cōciliata inter nos gratia: nō ſolū ſuperioribꝰ maio-rū noſtroꝝ odijs finis: ſed futuræ beniuolentiæ noſtræprincipiū perpetuū figatur.