TITTVLVS LXXIIuiribus.Non uſum modo roboris quærit militaris gloria: ſed pru-dentiæ uim atqꝫ maieſtatē.Maxima militiæ laus ex multarū optimarūqꝫ artium diſci-plina ſolet naſci.Quid eſt in fortiſſimo turpius milite qͣꝫ ſi ſit furioſus.Vt abeſt ab imprudētia bonus: ſic abeſſe debet miles.Potes huic omnē adhibere fidem: qui meo nomine do-cet non nihil.Qui miles hic ad te iuit: adhibe huic fidē pro me omnē.¶ Titulus. lxxij.¶ Ad conciliandā gratiā familiaris.Fuere maiores multorū principum inter ſe nōnunꝗͣ inimiciſſimi: quoꝝ hæredes amiciſſimi facti ſunt: ut cū Lacedæ-monijs Athenienſibus nō paruæ quōdam extiterunt diſ-cordiarū cauſæ: quas tempoꝝ diuturnitas diremit atqꝫ ſe-dauit. Itaqꝫ ſi tuis etiā maioribus fuerunt cum meis inimi-citiæ: diuertamꝰ nos ab ijs odijs: quibꝰ nullæ ſunt alternæiniuriaꝝ cauſæ: ſed omnia pacatiſſima: uniceqꝫ tranquilla.Conciliemus ꝑ deū īmortalē: mētes noſtras: ꝑpetuaqꝫ de-uinciamur fide. Qd̓ ut ego me ſeruaturū polliceor: ſic terecuſaturū nō ſpero. Ex Ml̓o. xiij. Kalendas Iulij.¶ Ad cōciliandā gratiā familiariſſima.Pluribus abs te cōmunē animorū noſtrorū conciliationēdepoſcerem uerbis: ſi cenſerē ad id te difficilē. Sed cumintelligā: nihil humanitate facilius tibi: fio breuior: rogoqꝫnolis hanc gratiæ noſtræ conciliandæ nouitatē effugere:quā ſit uetuſtas diuturnior ſecutura. Nulla enim hoc aliade cauſa quærit̉: niſi ut inuidoꝝ maliuolorūqꝫ ingenijs obſiſtat̉: paceqꝫ diutius firmiſſimeqꝫ uiuatur. Ex Mediolanoxij. Kalendas Quintilis.¶ Ad conciliandā gratiā grauis.Nequeo non illos ſummis in cælum extollere laudibusqui nullis maiorum hærentes inimicitijs: conciliata ſibit 4

Qui ex ini-micis factiſunt amiciſ-ſimi.