TITVLVS LXIIhuic ſuiſqꝫ rebus ac ꝑſonis īmunitatē adiutricem atqꝫ fau-tricē: ut ſi quo iure potuiſſet tam in petitionibꝰ ciuilibus:ꝗͣ in accuſationibꝰ criminalibus perturbari atqꝫ cogi: quaſiad aſylū cōfugiſſe ducat̉ cū huiuſce noſtræ publicæ fideimunimine. lubemus iccirco noſtris omnibus tā peditibꝰꝗͣ equitibus: militibus: & tam tribunis: ꝗͣ cæteris quibuſqꝫmagiſtratibus: ne quomodolibet has audeant cōmentarilitteras: aut in ullo eas uiolare: aut quicꝗͣ ulla uia ul̓ exqui-ſitiſſima attemptare: quo minꝰ quietus cū ſuis oībus in no-ſtris ſingulis locis ſit ipſe Lælius. Id ſi ſecus aut fieret: autattemptaret̉: indignationē noſtram ꝗlibet inobſeruatorpræcepti noſtri ſe ſciat indubitanter incurriſſe. Ex Mediolano. xij. Kalendas Iunias.¶ Publicæ fidei familiariſſima.Huius epiſtolæ ſerie uolumus oēs tam noſtraꝝ urbiū cu-ſtodes atqꝫ magiſtratus ſingulos: qͣꝫ milites atqꝫ ſubditosnobis quomodolibet ſeruienteſ: in noſtriſqꝫ locis uerſatosfieri certiores: patere Cælio ad nos aditum: & ad omnesſingulaſqꝫ terras noſtras: ac loca maris ſita: fluminibuſqꝫquælibet cū familia om̄i ſua: ſuiſqꝫ ac familiæ rebus om̄ibꝰ:ſine inquietatione moleſtiaqꝫ quæ uel dici poſſet uel excogitari ob aliquot priuatū debitū: aut publicū: crimenqꝫ qd̓/libet. Præcipimus igit̉ noſtris ſub pœna indignationis nōſtræ: ad unguē hæc obſeruari: nec ꝗcꝗͣ attemptari: quo minus hæc publica noſtra fides ſeruet̉. Ex Mediolano. xvj.kalendas Iunias.¶ Publicæ fidei grauis.Sunt certe ꝗdem cauſæ: quibus principum animi facillimeꝗdem inducunt̉: ut illis faueant: & in ijs etiam ſuccurrant:quæ legibꝰ uident̉ aliquādo derogare: ꝗ ſunt omni laudecumulati. Nam ſolet multos & graues & bonos uiros (utait Cicero) uel anguſtia rei opprimere: ul̓ fortunæ caſus ul̓ Ciceronequeāt uideri qͣles ſūt: uel ꝗa deficiāt a fide: uel ꝗa neque-ant obſeruare diem: uel ꝗa in rebus reſtituēdis aliquo ſint Aratus Si-impedimēto perturbati. Quāobrē Aratus Sicyonius: cū c vonius