7LITVLVS LXIIin patriam (a qua iampridē exularat) redijſſet: ſuoꝝ ciuiūaliquos: ꝗ decoxerant magno donauit ære: aliquibus fidēCæſar iulius præſtitit publicā: ut nulli perturbarent̉. Cæſar autē quothuiuſmodi fecit dona ex Gallis Romā rediens? Quot ea fide ſuccurrit publica? Sūt ꝗ hoc īmunitatis genus moleſteferāt: cur illis quibus publica præſtatur fides: aliꝗd etiamdonet̉: cū aut multū æris debeāt/ aut ī ipſos etiā principesnō nihil iniuriaꝝ intulerit? At ſi recte cōſiderāt: ſine publica illos fide in eas urbes nunꝗͣ eſſe uēturoſ: malle debebūtuel tutos illo ire: cum ꝗbus poſſint paciſci nōnihil: & aliqn̄ſperare ꝗcꝗͣ: ꝗͣ ſi minime tuti nunꝗͣ uenerint. At nō ueniātinquiūt: abſintqꝫ potius: qͣ ꝗ aut nobis debent: aut nos affe-cerūt iniurijs: nobis inuitis ad nos eant. At principes o boni uiri: hoc ſolo differūt a priuatis: quod imperant: quoqꝫpluribꝰ præcipere ꝗdem poſſunt: hoc maiores ſunt princiLycurguspes. Populoꝝ eos multititudo atqꝫ cōcurſus (ut Lycurgait) reddit principes. Præſtat igit̉: ut illis interdū aditꝰ pa-teat: qui pn̄t aliquo pacto nōnunqͣꝫ ꝓdeſſe: aut nunqͣꝫ ob-eſſe. Quid ſi & nobis debēt: dimittimuſqꝫ ad tempus: autom̄ino: ut tutius nobiſcū uerſari uelint? Quid ſi uel nobisfuerunt iniurij: toleramuſqꝫ ueniendi ad nos: morandiqꝫlicentiam: ut potius pœnitentibꝰ utamur: qͣꝫ nullis? Læliūigit̉ huiꝰ epiſtolæ publicæqꝫ noſtræ in ſe ſuoſqꝫ fidei oſtenſorem uolumus ſemel ac ſæpiꝰ ad nos & quælibet noſtraloca tam terra qͣꝫ aquis/ urbes/ oppida/ arces/ paſſus/ pon-tes/ & cætera quæqꝫ uenire poſſe cum omni familia ſua: ſuiſqꝫ ac familiæ rebus: uel ſine: ut ſibi libuerit ac uiſum fuerit: & in illis ſingulis die noctuqꝫ morari: ac inde diſcēdere:rurſuſqꝫ ac iteꝝ idē efficere ſine moleſtia/ inquietatiōe/ uexationeqꝫ qualibet: atqꝫ cuiuſuis generis arreſtatiōe ac re-tardatione. Non obſtantibꝰ tā priuatis ꝗͣ publicis debitis:quibꝰ cū inſtrumētoꝝ fide aut teſtibꝰ aut ſine: obligatꝰ tamnobis foret ac noſtris: ꝗͣ alijs quidē oībꝰ: nec obſtātibꝰ qui-buſuis criminibus: quoꝝ reus cuiuis eſſet principi atqꝫ potentatui: etiā ſi in nos crimē læſæ maieſtatis cōmiſiſſet: qui-