TITVLVS LXIIdum arbitrer.Quid ſcribā ad te familiare: cū nihil habeā.Si de negocijs uis meis familiaribꝰ fieri certior: aliunde qͣꝫa me poſtula.Pauca ſunt mihi familiaria negocia: de ꝗbus quicꝗͣ poſſimad te ſcribere.Om̄is familia mea bene ualet: hoc eſt qd̓ de meis familiaribus negocijs ad te ſcribā.Sunt oīa mea familiaria negocia iucūdiſſima.De meis negocijs familiaribꝰ hēs alios & ſcribas & nūcios.Res mea familiares habet ꝑpulchre.Lætare (ſi me amas) negocijs familiaribuſ meis: ſunt enimfauſtiſſima.Cupio tā eſſe familiaria mea negocia tibi cognita: ꝗͣ mihi.Familiariū negocioꝝ meoꝝ magna me uoluptas capit.Nihil ē mihi familiaris negocij: qd̓ me nō delectet pl̓imū.Scio te meoꝝ familiariū negocioꝝ curioſiſſimū: ſed habetoīa perpulchre: ut cupio.¶ Titulus. lxij.¶ Publicæ fidei familiaris.Hiſce publicæ fidei noſtræ litteris: neminē ignorare uolu-mus: noſtro iuſſu Lælio (qui has ſecū attulerit) patere adquālibet urbem noſtrā/ oppidūqꝫ/ paſſum/ arcem ac terrāaditū ac morā: & inde reditū ſemel & ſæpius: ut ei uiſumfuerit ire/ morā ducere/ atqꝫ regredi: cū omni familia ſua:reqꝫ: ſupellectile: ac fortunis & bonis omnibus tam con-iunctim: qͣꝫ diuiſim: ac ſine impedimento/ inquietatione/uexationeqꝫ quacunqꝫ. Ꝙ ſi cui deberet aut ſubdito no-ſtro: aut locorū noſtrorum incolæ: aut alienigenæ quicqͣꝫ:cui uel publico uel priuato deuinctus foret documēto: uolumus eū in ꝑſonis aut rebꝰ cōueniri apud nos noſtroſqꝫiudices & ſatellites quire. Si rurſus aliquid in noſtroꝝ ali-quem: aut externoꝝ commiſiſſet: quo plecti apud nos nōſtroſqꝫ ualeret: derogamꝰ oī legi: quæ hoc admitteret congentionis genꝰ & accuſatiōis officiū. Volumuſqꝫ tande ea