TITVLVS XIIIIVultus ẜm quem a uolendo definiuit Tulliꝰ: dictum eſſe ſignum ap-Tullium parens in facie: ſecundum animi motum. Vnde illud ex-Ouidius. ij. tat Naſonis: Heu qͣꝫ difficile eſt crimen nō prodere uultu.metamor. Mente non diſſimili: pari ſtudio: paribus officijs etiam cupimus fungi: nec alius cuiuſꝗͣ eſt muneris particeps: cuiusalter poſſit expers appellari. Supereſt ut in eo me totumeſſe ducas. Bene uale. Ex Mediolano octauo kalendas la-nuarias.¶ Cōmunis amicitiæ cauſa familiariſſima.Iniuria laceſſitus eſt a conciue tuo Marcantonius amiciſſi-mus meꝰ. Communis amicitiæ cauſa fecit hanc iniuriamnon ad me minus attinere qͣꝫ ad illū. In illo enim ego ſum:facitqꝫ firmiſſimū hoc & ueriſſimū amandi genus: ut neqꝫab me abſit ille: nec ego ab illo abeſſe poſſim. Debet ꝗ eſtiniurius uindictam dubitare. Is iniquus certā habet: quamexpectet propediem: putetqꝫ non eſſe nos mente tam abiecta: ut ulciſci hanc nequiciam neſciamus. Faciemus idedem: & maiore multo mēſura. Commune ſibi odiū ſuiſqꝫcomparauit omnibꝰ & meū & amici: hoc eſt duorū inge-nia: uno ſpiritu: duoꝝ tela: uno ictu: qd̓ ut eū admoneas teplurimū oro: ut intelligat ꝗd egerit. Bene uale. Ex Mediolano. vij. kalendas lanuarias.¶ Cōmunis amicitiæ cauſa grauis.Trito illud Græcoꝝ uerbo a nobis uſurpatū eſt: ut amico-rū omnia ſint communia. Quamobrem inter eos interdūCicero in cōtendi uiſum eſt de morte quā uterqꝫ ſibi mallet: ut ami-officijs ci ſuccurreret uitæ: ꝗ fuere apud ueteres communi amici-Phythias tia coniūctiſſimi. Nam cū Phythias & Damon amiciſſimiDamon ꝗdem illi ad tyrannū Siculū conueniſſent: a quo alter eſſetneci deſtinatꝰ: peteretqꝫ ut ſe ire domū ſineret: te ſtamen-tū ædituꝝ: ordinaturūqꝫ negocia domꝰ ſuæ: pro eius re-ditu alter cauit: ea lege ut ſi non rediret pro eo cederet̉.Miratꝰ paulopoſt tyrannꝰ eius reditū ad paratū interitū:ut amicus uiueret: necnō utriuſqꝫ cōtendentis uolūtatemmoriēdi ne ꝑiret amicꝰ: nihil magis optauit ꝗͣ ut tertiꝰ illis