TITVLVS XIIIIornes munere.Credo abs te amari: ut dicis: ſi rem petitā mihi das.Afficies me uoluptate incredibili: cū in hoc mihi donan-do nihil omiſeris.Quod abs te cupio: ne producas in ſpem uanā.Eſto erga me tā in hac re liberalis: ꝙͣ ego erga te forē.Obſerua in re parua: quā poſtulo: tale in me diligētia: qua-lē in te multo in maioribꝰ obſeruarē.Cura ut intelligā te in hac re poſtulata nō minꝰ liberalē: ꝗͣin reliꝗs ante hac ſemper fueris.Peterē hoc abs te uerbis prolixioribꝰ: niſi te munificū na-tura cognoſcerē.Tam es ſolitus eſſe liberalis: ut in hac re certa poſtulata nihil dubitem.Quoniam a te pendet mea ſalus omnis: hoc qd̓ oro fac utexorem facillime.Titulus decimuſquartus.¶ Cōmunis amicitiæ cauſa familiaris.Ea debemus amicis ſingula: ut Plutarchus docet: quæ nō Plutarchꝰbiſipſis. Propterea uoluerūt Lycurgi leges: ab amicis uel Legesditiſſimis in amicorum caueri cauſis: niſi cum ijſdem diui/ Lycurgitibꝰ eæ cauſæ proprie crederentur. Agit iſtic Curius cau-ſam: qui mihi ſupremo eſt amicitiæ genere coniūctiſſimꝰ.Ago cauſam hanc egoipſe: cum nullo ſit a me diuiſus ille.Afficitur is iniuria. Ad me pertinet. Iure in eius agit̉ cau-ſa. Ad me attinet. Quid nam ſuum ille ſcit eſſe: quod mihicommune uel ipſe diffiteat̉: uel ego non affirmē? Te igi-tur rogo uæhementius ut amicitiæ communem hanc eſſecauſam ducas: nec a Scipione Lælium ſeparari poſſe: neca Curio Lodouicū. Sumꝰ animis ita coniūcti: ut animꝰ abAriſtotele coniunctus dicit̉ eſſe corpori: ut lætanti collæ­ Ariſtotelestet̉: & dolenti cōdoleat. Communē mihi uitam cū eo cō-paraui: cōe uiuo fatū: communē quoqꝫ ſubire in mortem.Tu me amas: hūc ama. Tu me foues: hūc foue. Tu me uides: hūc uide. Nihilo differimꝰ alio ꝗͣ facie. Vultꝰ eſt idem