TITVLVS IIIEgo tibi cōſulo te pueꝝ ne potius plangēdo patefacias ēuirū grauē teipſum ratione cōſolando.Non eſt cuiuſꝗͣ lugēdus obitus: ꝗ moriturus uiueret.Nemo doleat ex ſuis amiſiſſe aliquē: ꝗ mortalis fuerit.Ea lege naſcimur omnes ut moriamur.¶ Tertius titulus.¶ Conſolatoria prore perdita familiaris.Ꝙ magnam tibi rem fortuna ſuſtulerit naufragio: non potes non congemiſcere: ut mihi quidē renunciatū eſt: facisut interdū illi ſolent: ꝗ languent aliqua ægrotatione: quoscogit naturalis dolor non poſſe interdū ſeipſos tolerare.Medici uero ꝗ ualent meliuſcule inducunt quæ ad medi-cinā proſunt. Cogita per deū immortalē hæc fortunæ bo-na ſemper fuiſſe lubrica: neminēqꝫ unū diem tuto poſſe-diſſe. Itaqꝫ recte philoſophi uoluerūt extra animū & extracorpus eſſe fortunæ dicenda bona. Qualis aūt fortuna ſitOuidiꝰ de lege Naſonem inquientē: Paſſibꝰ ambiguis fortuna uolu-pontobilis errat. Et manet in nullo certa tenaꝝqꝫ loco. Quid igit̉tibi dolendū eſt: ſi pro ueteri ſua cōſuetudine fortuna tibirapuit quæ tua nō erāt? Si diminutū eſſet tui corporis de-cus: poſſes id fortaſſis impatientius ferre. Si uirtus & laustua & omne animi decus deteriꝰ factū eſſet: non iniuria ti-bi ducerem lachrymandū: & ad cælū uſqꝫ tollendos ululatus. Tua em̄ hæc ſunt cū ꝗbus immortale gloriam ſis con-Baſilius ma ſecuturus. Sed quæ ſolent (ut Baſilius inꝗt) Aleaꝝ moreab uno in aliū cōmutari: nec ſtabilia poſſunt appellari: necgnuscū effluxerint gemēda ſunt. At dices: ad neceſſitatē noneſt mihi fortunaꝝ ſatis. Cui ego: Naturā ne ignoras pau-cis minimiſqꝫ cōtentā eſſe? Si nequibis ul̓ Lucullꝰ aut CraſTellus athe ſus uiuere: uiues ut Tellus atheniēſis: ut Codrꝰ Romanꝰ.nienſisSi non erit tibi domi regius ſplendor: erit ciuilis parcimo-Codrꝰ Ronia: & urbana modeſtia. Communis eſt quotidianaqꝫ inmanusſingulis orbis partibus hæc tua iactura. Sed ſtultos oppri-mit dolor: ſapientes ratio moderat̉. Eſſem in hoc dicendigenere lōgior: ſi cenſerē hæc & multo plura te latere. Sed