PRAECEPTA ARTISRepetitio Lælij probitas hāc urbem in iudicādo ſeruauit. Iuliani pietas hanc patriā in om̄i ſua calamitate defendit. Iuliani ſanctimonia beneuiuendi fuit nobis ſingulis exemplum ferequoddā. Vel ſic. Auguſtinus interturbauit omnia. Augu-ſtinus doctos om̄es inſequit̉. Auguſtinus ficarios appara-uit. Auguſtinus urbem uiolauit.Tranſitio ¶ Exemplū trāſitionis: qua nō niſi in expedita una mate-ria: decurrendo ad aliā utimur ad attentionem.Nunc aūt ſatis de huiꝰ munificentia dictū ſit: deinceps adeius magnificentiā accedamus. Vel ſic. in aduerſariū ha-ctenus de libidine: nūc ad illius auariciā ꝓſequamur.¶ Exemplū ſuperationis.SuperatioHic ſua uirtute iam cælū attigit: eſtqꝫ factus dijs cōmuniſſimus. Vel ſic. Nemo tam ſæuus eſt apud inferos qui poſſitcū huius ſceleribus comparari.¶ De ſumma coloꝝ.Colores alij apud Ciceronem multi ſunt: ſed minime ne-ceſſarij.Figuræ grāmaticoꝝ in uſu neceſſariæ præcipue tres ſunt.Arentheſis: hoc ē or̄o in orationē interpoſita: ex-ornādi ac breuiꝰ dicendi gratia. Hyperbole: hoc ēſupra modū elata in ſermone ſententia: ut oratio-nem magis augeat. Et digreſſio ſiue trāſlatio: quæ dimiſſamateria: ad illā aliꝗd affert externū: ſcilicet quo illa exag.geret̉: exemplificet̉: deprimat̉: aut aptior fiat ꝑſuaſioni.¶ Exemplū Parentheſis uel breuioris uel longioris.Ego nō tibi ſolū: ſed om̄ibus ob incredibilē animi tui uir-tutē Es em̄ & doctiſſimus: & prudētiſſimus: & humaniſſi-mus) ea ſum deuictus beniuolētia: ut nihil ad cumulū ad-di queat. Vel ſic. Cum Romā ueniſſem ad agendā meam(quā nōne ſcis) cauſam: Aberat em̄ ſūmus pontifex: Ab-erant cardinales: Aberat uniuerſa curia. Nullæ agebanturcauſæ. Nulli erat auditoriū liti. Nullus iudicabat̉. Nihil hactenus egi. Nihil attentaui. Vel ſic: ſi parentheſis eſt proli-xior ne prima excidant memoria uerba. Ego te plurimū: