RHETORICESſuā peregrinationē: ꝗbꝰ manifeſte cognoſci poſſet: hoc uiro Iuliano præſtantiorē eſſe neminē: excellentiorē internoſtros nullū: magis illuſtrē gloria nobis neminē.¶ Exemplū occupatiōis expreſſe: quæ cū alia nō habeat Occupatioexpreſſaquaſi ſuperſit multo plura bona uel mala dicit aliqua.Quot occurrunt huiꝰ ſcelera? ebrietas: leuitas: luxuria: impudentia: temeritas: quibus & Romæ ſeſe om̄ibꝰ expreſ-ſit: & Mediolani pene damnatus eſt morte: & Venetijseiectus urbe: quæ quidē ſi afferrē in mediū omnia: & egopoſſem accuſari obſcœnitatis: & uos pro modeſtia ueſtranequiretis audiēdo tolerare. Vel ſic. Tāta ſunt huiꝰ apd̓bonos omnis ornamēta: in adoleſcentia quidē apud græcos ſtudioꝝ pericula diſceptādo ac docendo: in reliqͣ ætate apud Italoſ & Bononiæ & Paduæ & Romæ laudū præconia: quæ in plurimis magiſtratibus apud maximos pontifices: & alios principes cōſecutus eſt: ut ſi uelim dicēdoproſequi: nō modo ſim prolixior ꝗͣ hæc oratio patiat̉: ſeduel prolixius dicens minimā parte attingā.Int̓rogatioExemplum interrogationis: ſed raro.Quis fuit hoſtis reipublicæ? Auguſtinꝰ. Quis iniquitatisauctor? Auguſtinꝰ. A quo paratæ ſūt inſidiæ ciuibꝰ? Quiscōmunes ciuitatis pecunias furtiue in proprios conuertituſus? Quis litteratorum perſecutor? hic ipſe. Quem au-diuimꝰ nunꝗͣ attentaſſe: quod nobis non eſſet obfuturū?hanc feram.Condupli-¶ Exemplū cōduplicationis: ſed raro niſi in poetis.Tuus ille perditiſſimus animus o Auguſtine: tuus inqͣ ille catioperditiſſimus animus plurimū attulit reipublicæ detrimēti. Vel ſic. Tua mēs iſta bona OLæli: tua certe mēs iſta bona tuis ciuibus fuit ſemper ſingulari adiumento. Vel ſic inſimplici dictione: ut Iuuenalis. Tu ne duos una ſæuiſſima luuenalisuipera cœna? Tu ne duos. Vel ſic in pluribus. Nullæ pro-fuere uigiliæ huic urbi aduerſus Gallos: Nullæ profuereuigiliæ huic urbi.Exemplum repetitionis.C 3