RHETORICESCū ꝗa ſūma es uirtute uir īſignis: tū ꝗa me mutuo meoſqꝫom̄is ꝗͣ ſtudioſe diligis: tum ꝗa nemo bonꝰ eſt ꝗ te nō uæ-hemēti beniuolētia proſequat̉ (ſic es promeritꝰ) te igit̉ ic-circo plurimū nedū amo: ueꝝetiā & obſeruo: & colo.Exemplū hyperboles maxime in poetis.Apud Virgilium de Aenea: fama ſuꝑ æthera notꝰ: & tur Virgilius. j.ſus: Tollitqꝫ ad ſydera fluctus: Nō quia ſydera poſſint flu/ æne.ctus attingere: ſed quia altius dici nequeat. Vel ſic. Pul-chrior Venere: caſtior es Diana. Vel ſic. Pygmeo minores: turpior dæmone.¶ Exemplum digreſſionis.Clarus es tu quidem inter oratores: ſed aliquis potius De Demadesmades ꝗͣ Demoſthenes. Aiūt em̄ ad Demadē ire ſolitos: Demoſtheꝗ orationē uellēt celerē & īmeditatā: ad Demoſthenē qui nespenſata peterēt & elimata. Proinde cōſueuit dici: Dema-dæ oratiōes nihil: at Demoſthenis oleū ſapere. Clarus estamen orator & celer.De generi-¶ De dicendi ſcribendiqꝫ generibus.Ciendū aūt eādē eſſe rōem in ſcribendo quæ & in di bus dicendiꝘcendo eſt: In utroqꝫ rhetoricæ ac oratoriæ uis extat. & ſcribendiOrare: ore ſignificat ꝓnūciare: qͣre in dicendo eſt opus ꝓ Orarenunciatiōis ratione. In ſcribendis aūt epiſtolis: hoc eſt: miſſiuis: ea ratione opus non eſt.¶ De pronunciationis ratione.Pronūcia-Eſt autem pronunciatio in tris partes diſtributa: in uocē: tiouultum: ac geſtum.¶ De uocis uariandæ ratione.Vox triplex ē: magna: molliſ: flexibiliſ. Magna debet eſſe Voxin argumentatiōibꝰ: Mollis in rebus lætis: Flexibilis in miſericordia comparanda.¶ De uſu uocis.Initio orationis uox ſit parua: ſed non infima: & inaudita:ſed quæ poſſit pedetentim augeri. Mox in narratione ſitaltior: ſed mediocriter. Mox in diuiſione augeatur: ſedfiat augmentum ut non deueniatur ad clamorem percuſ-c 4