ORATIO FVNEBRISanimi omnes prius exiſtāt: patet ex huiuſmodi ratiōibus. Quorū-cunqꝫ em̄ principioꝝ corporalis ſcilicet eſt oꝑatio: hæc antea exiſtere ſine corpore minime poſſunt: ut incedere ſine pedibus. Quo fitut animi extrinſecus ingredi nequeāt: Neqꝫ em̄ fieri poteſt ut ipſitſeſe q ſeparari nō poſſunt ingrediant̉: Nec item ī corporeo ſemine:Eſt em̄ ſemē ſuperfluitas īmutati alimēti. Relinquit̉ ergo mentē ſo-lam extrinſecus aduenientē ingredi: & eandē ſolā eſſe diuinā. Nihilem̄ cum eius agilitate habet cōmune operatio corꝑalis. Om̄is igit̉uis animi uidet̉ alius corporis eſſe particeps: & eius quidē diuinio-ris qͣꝫ illa ſunt corpora quæ uocant̉ elemēta. Si auctoritatibus tm̄inniti nos oporteret: afferrē alios plæroſqꝫ nobilis ſpectatoſqꝫ philoſophos: qui ſola grauitate nihil cōtradici poſſe cōuincerēt. Quiseſt em̄ uſqꝫ adeo hebeti obtuſoqꝫ ingenio: qui ſuijpſius diſcrimē habeat nullū: qui nō intelligat propriā animi humani perfectionē ideſſe quod incorruptibile ſit? At propria huiuſmodi animi operatiointelligere eſt. Ea em̄ hominis & pecudibus præſtat & ſtirpibus &inanimis: Sed intelligere ſcd̓m uim ꝓpriæ naturæ uniuerſaliū eſt:& eoꝝ quæ corrumpi non poſſunt. Sed cū oīs perfectio ad ſuū per-fectibile neceſſario ꝓportionē habeat: reliquit̉ animū humanū in-teritui nō eſſe ſubiectū. Mentalis inqͣꝫ animus īmortalis eſt & ſem-piternus. Et ne id quidē mirū. Nā ſi ea ꝑte quæ nobis ē cōmuniſ cūbelluis: corrūpimur atqꝫ interimus: ꝗs ambigat ea nos ꝑte incorruptos īmortaliſqꝫ futuros: quā ad dei imaginē ſil̓itudinēqꝫ creati cōmunē habemus cū cæleſtibus illis uel mētibus uel angelis quos appellāt? Præſertim qd̓ neceſſe ſit ea ſubſtātias habere cōmunis qui-bus opera ſunt cōmunia. Sed hominū aīos ita ſupremā cōtempla-ri æternāqꝫ ueritatē ut angelos: qui ignorat ſe hominem eſſe negat.Hāc certe uim mētis ſolā dicit Ariſtoteles in ijs libris: quos de Aīa Ariſtotelesreliquit ſcriptos: a ui ſenſitiua ita ſeparari: quēadmodū qd̓ perpe-tuū eſt ab eo qd̓ ſit corruptibile. Et eſt huiuſmodi ſane animꝰ ui-uaxquædā imago dei: quē iccirco ad ſuā creauit ſimilitudinē: ut ꝓ-ximus ſibi quodā pacto in ſuo genere īmortalis etiā ſecū foret. Vtem̄ ſcriptū eſt in libro Sapiētiæ: Incorruptio facit ꝓximū deo. Pro gapiē. 6.pterea inquit: per hanc habeo immortalitatē. Præterea ſi deus ipſedumtaxat animi humani & cōditor eſt & creator: a quo alio qͣꝫ abdeo is perimi poteſt: quēadmodū de angelis affirmamꝰ: quos nul-ſa interimit uis naturæ? Nam quicquid eſt natura corruptibile: idnaturalibꝰ cōſtat cauſis: at animū deus naturæ cauſis nō ſubiecit:Id qd̓ in Timæo etiā docet Plato. Recte igit̉ in euāgelio præcipit̉: Platoeum timere: qui poſteaqͣꝫ occiderit: poteſtatē habet mittere in ge Matthei. jo.