FRANCISCI PHIILELEIOrpheus æternitate: cum Orpheus & Homerus: tum alij & græci & latini feHomerus re innumerabiles ſunt locupletiſſimi teſtes ¶ Plato duplicē eſſe aniProbatio im­ mū docet: qui rationis particeps ſit æternus: alteꝝ mūdi: alteꝝ ho-mortalitatis minis. Ita aūt a Platone animus definit̉: Animus eſt eſſentia incor-aīoꝝ ꝑ rōnes porea ſeipſam mouēs ac rationalis. Ea aūt ratione animi īmortali-Platonica ani/ tātē probat Plato: qd̓ is per ſeſe moueat̉ & ſemper ac cæteris quæ-mi definitio cunqꝫ mouent̉ & fons ſit & principiū motionis. Nec em̄ latere nosdebet īmortalitatē dupliciter accipi: qd̓ aut aliꝗd īmune ſit mor-tis: qm̄ eius ſua natura capax nō ſit: ut animꝰ: Aut qd̓ alteriꝰ bene-ficio a morte reddat̉ incolume: ut mūdus ſcd̓m Platonē. Qua etiāratione aliquid agitari dupliciter dicit̉: Nā & de eo accipi ſolet: qd̓ex quo principio eſſe cœperit: ſemper mouet̉: ut mūdus: & qd̓ ſemper & eſt & mouet̉: ut animus. Nec ſane ulla poſſum ratiōe aſſequi:quid illos mouerit: qui omnē animū uoluerunt una cū corpore in-terire. Nam ſi ita foret: & mundus iampridē & quæ in mundo ſuntom̄ia periſſent. Sed quo pacto mundi animū immortalē dixerunt:hominis aūt mortalē: cum & principiū uterqꝫ motiōis ſit: & uterqꝫuiuat a ſeipſo: & eadē eodē attingat modo: quippe qui intelligat &quæ in cælo ſunt: & quæ ſunt ultra cælū: & quicquid eſt ſcd̓m eſſentiam: quærat aſcendatqꝫ ad primū uſqꝫ principiū. Itaqꝫ cōtempla-Plotinus tio ſcd̓m Plotinum: quæ ab ipſo fit: ex ijs quæ in ipſo admirabiliaſunt: & ex unoquoqꝫ quod in ipſo eſt: & quod eſt ex Academica recordatione: etiā ante tempus ipſa dat eſſe. Et qm̄ perpetuis animꝰſciētijs utit̉: perpetuus quoqꝫ neceſſario ipſe eſt. Ad hæc quicquidaccepta cōpoſitione perficit̉ ut ſit: id idētidem natura diſſoluit: uteſt compoſitum. At animus una eſt & ſimplex agilitas in uidendoſcdm naturā. Non igit̉ hoc pacto corrumpi poteſt. Præterea cumanimus nō ſit corpulentū quiddā: nec habeat quantitatē: etiā ubiſeparet̉ a corpore: diſſipari deleriqꝫ nō poteſt. Nū fortaſſis in aliudtranſmutatus corrumpat̉? At huiuſmodi trāſmutatiōis corruptioaufert formā: materiā dimittit. Hoc autē eſt cōpoſitæ rei paſſio. Sianimus igit̉ ſcd m hoꝝ aliquod genus corrumpi nequit: is eſt ne-ceſſario īmortalis. Hanc aūt īmortalitatē animi humani cum alijsAriſtoteles multis in locis probat Ariſtoteles: tum etiā in libro ſecundo de animaliū generatione uerbis huiuſmodi: Om̄es animi neceſſario ſuntuirtute prius qͣꝫ actu. Neceſſe etiā eſt aut omnes nō eſſe prius & fie-ri: aut oēs antea exiſtere. Vel alios eſſe antea: alios non eſſe. Ac fieriaut in materia & nō ingredi in maris ſemine: aut in materia uenirea ſemine quidē ſed in mare: aut extrinſecus fieri om̄es: aut nuſlum:aut alios fieri: alios nō fieri. Quod fieri igitur nequaquā poſſit: ut