accenſiua affectus. ẜm quem modū augͥ. cccipit cōtemplacōem pͥmo de trini. c. viij. vbi dicit ꝙ cōtemplatio que nobis ꝓmittit̉ finis eſt oīm actionūnoſtrarū Et ibidē ſubdit. ꝙ cōtemplatio eſt merces fidei et per cōſequensmerces pure ſpeculaicōis tenentis ſe ex ꝑte ītellectꝰ Iſte āt tria mūdialiꝰvite abdicctio. ad ipſū deū per ſpeculcicōem acceſſio. ⁊ ipſiꝰ dei ꝑ amoremꝯtemplotio ſic ſe hn̄t ꝙ pͥma duo nō faciūt ad ꝑfectōis ſtatū ſine tercio. qꝛpͥmum poteſt eſſe ſuꝑſticioſoꝝ qui dicunt corpori nō eſſe ꝑcendū ad ſaturitortē vt alios guloſos appellēt et de honore aliquo nō curādū vt alios dicantſuꝑbos vt apoſtolus dicit de eis coloẜ. .ij. Ad deum vero per ſpeculationemccceſſio qd̓ erat ẜm quid poteſt eſſe ph̓oꝝ qui ꝑ purā ſpeculaicionē ad deūaccedētes ml̓trs v̓itrites de ip̄o tradiderūt Sed t̓ciū ipſiꝰ dei ꝑ aͥmorem cōtēplatio nō ē niſi ſcōꝝ et ꝑfectoꝝ. vn̄ d̓d̓ ꝙ moncithi cōtēplaicōi inſiſtentesfuerūt in ꝑfcōis ſtatū. ¶ Ad i. eſt dicēdū ꝙ ꝯtēplcitio racōe ſpeculaicōis tenet ſe ex ꝑte intellectꝰ cuiꝰ formalit̓ eſt ſpeculari ⁊ ꝯgnoſce̓. Sꝫ vt illa ſpeculatio eſt ⁊ deo inſpirata dono caritatis qd̓ ſe tenet ex ꝑte volūtatis imꝑcitiue ⁊ effectiue hebet ipſam ſpeculaicōeꝫ inflāmare ⁊ finalit̓ habꝫ ip̄aꝫ t̓minare. qꝛ oīs ꝯgnitio nobis ⁊ deo inſpirata terminat̉ ad qͥmorē; dicēte apl̓ofinis p̄cepti caritas ⁊ talis cōtēplatio q̄ cōtinet ſpeculcicōem diuino amoreinflāmatā et ad curitutē dei ⁊ ꝓximi finalit̓ terminatā; ē ille q̄ ponit homiin ꝑfectōis ſtritu ¶ Ad ſecūdū eſt dicendum ꝙ epiſcopis magis conuenitvita contemplatiua ꝙͣ cctiua cū gregoriꝰ. dicat in paſtorali. ꝙ epiſcopuˢprecipue in cōtemplatione debeat eſſe ſuſpenſus ſi interdum tamen aliqd̓detrimentū ꝑatit̉ contemplcicōis ꝓpter adminiſtracōeꝫ vite actiue ad ſalutē ꝓximoꝝ hocipſū pertinet ad perfectiorem caritutem. et per conſequensmagis facit ad ꝑfectōis ſtatū Ad terciū eſt dicendū ꝙ actiuorū de ecc̄iateſt ordinare de ꝯtēplatiuis qͣntū ad illa que ſubſeruiunt vite contēplatiueꝑ modū diſpoſicōis ꝓuidendo neceſſaria Iſtud aūt nō arguit inaiorē perfectōem ſed pocius ſubiectōem.Tij. ſit procedit̉ videt̉ em̄ ꝙ monachi ꝯtēplatiui nō fuerint in ſtutuincigis ſecuro ꝙͣ alij Dicit em̄ glo ſuꝑ illo v̓bo tren̄. iiij. Diſperſi ſūtapides ſanctuarij ꝙ chori moncichoꝝ ⁊ v̓ginū q̄ ſemꝑ debent in ꝯſpectu deiꝑ cōtēplacōeꝫ inſiſte̓ dū ipſi monaichi implicant̉ tꝑalibꝰ negocijs v̓ginumcaſtitas exponit̉ illecebris ⁊ lopides ſanctuorij diſpergunt̉. nō videt̉ ergoeſſe ſecurā vita ꝯtēplotiuorū. ¶ S yſidorꝰ dicit de ſūmo bono. c. xv. ꝙ monachi q̄ adhuc tꝑalem gl̓aꝫ aut̉ carnalem affectā cōcupiſcenciā ⁊ ꝯtēplatione ꝓhibendi ſūt Sꝫ pauci vel nulli ſūt qͥ a mūdi gl̓a ⁊ carnis cōcupiſcēticiſūt ſemoti. ergo propter periculum q contemplatione prohibendi ſuntPretereq ſcribitur primo methaphiſice ꝙ natura humcna eſt multiplicit̓ẜua ⁊ iſtis īdiget ad ſui ꝑfectōeꝫ Sꝫ vitā ꝯtēplatiua ē deſtituta auxilijs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten