libro de oꝑibꝰ monachoꝝ Illos monaichos ſanctiores eſſe dicit q̄ q ꝯſpectuhominū ſeꝑati nulli ad ſe prebent acceſſum ¶ H. dicendū ꝙ vel loqͥmuxde ꝑfectōis ſtatu vel de ꝑfectōis oꝑe. vtroqꝫ aūt modo ſolitaria vita maiorem ꝑfectōem reqͥrit ꝙͣ ſocialis Socialis nāqꝫ vite eſt ſtatus volenciumꝑfici per inſtructōem in intellectu. ꝑ monicōem in affectū Et ꝑ correctōnemin effectu. cū contingit a ꝑfectōis via deuicire Sed ſolitaria vita eſt perfectoꝝ et talium q̄ nullo iſtoꝝ indigeant Soliturij em̄ alioꝝ ꝯſorcis ſpernentes et ciuilit̓ et ſocialit̓ nō ꝯuerſantes neceſſario vt ph̓s dicit vel ſūt ptbeſtie vel ſunt homine meliores. vn̄ nō ſolū ẜm ſanctoꝝ ymo ẜm ph̓oruꝫdogmcta ſolitarie et v̓tuoſe viuerē ꝑfectorū eſt. ⁊ magis tales debent diciqͥdā dij ꝙͣ homines. vel tāꝙͣ ſup̄mi et ꝑfectiſſimi homines ſūt honorandiet admirādi. qͣnto ergo ſtatus ꝑfectorū excedit ſtatuꝫ ꝑficiendorū. tontoſolitario vita monachorū excedit vitā monaichorū viuenciū in ſocietateSi vero loqͣmur de ꝑfectionis oꝑe. hoc idē patet Cus em̄ ſolitarie vite ēcōtēplcicio Socialis v̓o eſt cactio Planū eſt aūt ꝙ cōtemplacio preeminꝫcictioni ⁊ eſt opus inqigne ꝑfectionis ꝓpter xp̄i exemplū imitandū De quoſcribit̉ luce. vi. Ꝙ exijt in mōtē orcire ⁊ erat ꝑnoctōs in oraicōe dei ꝓpter diuinū auxiliū impetrādū Solitudo em̄ vbi deeſt auxilium huianū locusaptus eſt ad impetrandū diuinū. qꝛ cū ignoramꝰ qͥd aige̓ debeamꝰ hoc ſolum habemus refugij vt oculos noſtros dirigamꝰ ad deū vt ſcribit̉. ij. paralip. xx. Et ꝓpter tumultū ſeculi fugiendū Deẜens em̄ mūdū et tumultūſeculi et ſeperōs ſe a iocunditate et voluptatibꝰ mundi confortat̉ q̄ xp̄o vtdicit gloſa apocē. xij. Mulier fugit in ſolitudine. ¶ Ad i. ergo ē dicēdū ꝙqui ſunt ꝑfecti et traditi xp̄o in ppetuā ſeruitutē habent quidem obedienciam ad deum in oꝑis execucōe Quautū v̓o ad alios obediēciam hobent incinimi preꝑcicōe In oꝑacōe v̓o nō indigent alijs obedire per inſtructionēin intellectu vel monicōem in affectu vel per correccōem in effectu. cū p̄ſupponant̉ iā perfecti ⁊ fixū aīm hobe̓ in dei cimore. vn̄ recitur greg̓. in dyalogode qͦdā monaicho q̄ in cathena ferrea pedem fixerat ne liberū exitū haberetde cella. cui btūs bn̄dictꝰ ſcripſit Si xp̄i ẜuus es nō teneat te cathena ferre q ſꝫ qmor dei ¶ Ad. ij. eſt dicēdum ꝙ viuentes vita ſolitaria iam ſuntexercituti et probati in periculis temptacionum Non enim tales dicēte cipoſtolo ignocant cogitaciones ſathane. vnde ad eos temptandum accederedycibolus vehementer exꝑaueſcit modo quo inimici multū timent aggredi illos milites quos ſciūt eſſe exercitatos in bello. vn̄ talibꝰ temptricio nōeſt ad periculū ſꝫ ad gaudiū. vt ſcribit̉ ia .i. Om̄e gaudiū exiſtimate fra-tres cū in tēpteicōes varicis incideritis ¶ Ad iij. ē dicēdū ꝙ in ſolitudine viuēti et deum per qimorē ꝯtēplāti xp̄s ſe ſociat per mutuam dilectionem moquo ꝓximi ad inuitem ſociantur. quia qͥ manet in caritate in deo manoꝫ