Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In pͥmis e̓rgō ſolus pupa poteſt diſpenſare ſicut ſolꝰ ipſe in caſu neceſſi-tatis poſſꝫ de moncicho face̓ nō moncichū. In alijs vero obbati relinquit̉ diſpēſatio. ꝯſtat aūt ꝙ abdicatio ꝓprietatis ſub̓ale ē monachatui. cū in hocmoncichꝰ ⁊ ſeculari differcit Icribit̉ em̄ auctoritate ihero. xij. q. i. Ꝙ duoſūt genera xp̄ignoꝝ. vnū eſt diuīo officio mācipatū qͥ victu ⁊ veſtitu ꝯtētinullū inter ſe ꝓprietatē debent hobe̓ ſꝫ omīci ꝯmunici. Aliud eſt ꝙ poſſidetiſta tēporalici. in hobendo ergo ꝓpriū obbas cū moncicho diſpenſore nulletenus poteſt Vnde ſcribit̉ exͣ de ſta. mo. c. ſupͣdicto. nec eſtimꝫ abbas ꝙ ſuꝑhabenda ꝓprietate poſſit cū moncicho diſpenſare qꝛ obdiccitio ꝓprietotis ſicut et cuſtodiai caſtitatis adeo eſt ānexa regule moncichali pt ꝯtra eā necſūmꝰ pontifex poſſit indulge̓ licentiā. qd̓ verū eſt regularit̓ Sꝫ cō ſūncc̄itutis nec lex diuina nec humana in diſpenſando excludit Ad pͥmū eſt dicendū ꝙ aliud eſt hobe̓ rei ꝓprietrtē et dn̄aicōeꝫ. ⁊ aliud hobe̓ vſū ⁊ diſpēſacōeꝫ vel adminiſtracōem Monacho ergo ꝓhibet̉ habe̓ ꝓpriū pͥmo mō vn̄dicit̉ exͣ in illo. c. cū ad monaſteriū Noncichus qͥ ꝓprietatem aliquum hebere fuerit deprehenſus; regulari monitione premiſſa de monaſterio expellatur Sed ſecundo modo obbas poteſt concedere monaicho vſum librorumet aligrum rerum. ẜm quem modum intelligitur dictum beciti benedictiAd ſecundū eſt dicendū ꝙ ep̄i ſe nō obligāt voto vt ꝓpriū hobe̓ nō poſſintſicut moncichi. ideo ſimul cū ꝑfectōe ipſoꝝ poteſt ſtare hrē ꝓpriū. qꝛ obdicatio ꝓprietutis nō facit eſſenciolit̓ ad ꝑfectōis ſtatū ꝙͣuis aliqͦ mō ſit ꝑfectōiꝰvia Ad terciū eſt dicendū ꝙ monaichoꝝ prīmonialia mōaiſterio ſūt ecquiſita poſt eoꝝ ingreſſum cū ingreſſi monaſterium ſe ⁊ ſua offerant ſicutſupradictum eſtD iiij. ſic procedit̉ videt̉ em̄ ꝙ moncichi viuētes in ſocietate fuerint inꝑfectiori ſtatu ꝙͣ ſolitarij. Staius em̄ ꝑfcō ꝯſiſtit potiſſime ī voto obediētie Sꝫ moncichi ſolitarij nō viuūt ſub obediēti a alicuius. tales em̄ a-nathorice dicebant̉ qͥ diuiſim in deẜtis hebitobāt vt ihero. dicit Alij eūt qͦin ſocietate viuebāt cenobite appellabant̉ Pſtatꝰ ē imꝑfectꝰ qn̄ ꝑiculieſt expoſitꝰ Sꝫ ſtutꝰ ſolitudinis ē ꝑiculis tēptacōm expoſitꝰ Dicit em̄ gloͣ.gen̄. iij. ꝙ dyabolꝰ obẜucuit horā qͣ mulie̓m ſolitari ā niueniret qꝛ cuꝫ viroexū̓teꝫ n̄ fuiſſꝫ auſus eā tēptare Ex qͥ cauſa ſcribit̉ auctoritate ihero. de ꝯſedi. v. Ꝙ egiptioꝝ mōaſteria hūc morē tenēt vt nullū cbſqꝫ oꝑe ⁊ llbore ſuſcipiāt. non tā ꝓpt̓ victui ncc̄aria ꝙͣ ꝓpt̓ aīe ſalutē ne vaget̉ ꝑnicioſis cogitacōibꝰ S ſtatus ꝑfectio ꝯplet̉ ex ſocietrte xp̄i cū homine Sꝫ ſcribit̉ math. xviij. vbi fuerint duo vel tres congregati in noīe meo ibi ſum in medioeoꝝ. inqioris ergo perfectionis eſt monaichorum vita ſocialis ꝙͣ ſolitorici. In contrarium eſt de becito benedicto et anthonio qui fuerūt monaichorum potres qui vitam ſolitariani magis ꝙͣ ſocialem elegerūt. vn̄ augꝰ in