inuitum feceris violari virginitus michi duplicobitur ad coronam ¶ ℟dicēdum ꝙ victorinꝰ p̄ſbiter iſtā queſtionē fecit augͥ. quid ſentiendum ēſet de virginibus defloratis a borbaris Ad quā ſic reſpōdet ꝙ ſi ipſarū c-nimus nulla cōſenſionis turpitudine fuit moculcitus tota illa libido faciētis fuit culpai nō pacientis atqꝫ omnis illa violentio nō ꝓ corrupcōnis turvitudine/ ſꝫ ꝓ paſſionis vulnere eis deputubit̉. quic tantū valet in menteintegritas vt illa inuiolata nec in corpore poſſit pudicicio violari cuiꝰ mēbra potuerunt ſeꝑciri Si autem ſit dubiū de ipſarū cōſenſu poſt illā violētum corruptionē ratō ipſam hobendo et cōſentiendo per voluptuoſam de-lectationē puto ꝙ aureolā ꝑdiderūt irrecuperabiliter. quid ꝯſenſus in rēillum iā factam nō poteſt recuperari/ nec ex toto de ipſo penitere. et dico extoto. quia bene potuerūt penitere ꝙ ille cōſenſus vel ratihobitio nō impu-taretur eis ad eternā penum. Quantū tamē ad recuperationē aureole vl̓illius premij accidētalis qd̓ debetur virginibus irrecuperabiliter ꝑdiderūtSi vero ſic violenter corrupte poſtmodū cōſenſerūt in aliquā corruptio-nē fiendā/ nō in illum iā factam potuerūt vt puto de illo cōſenſu peniterenō ſolū vt eternā penum tranſirent/ verūeciam vt recuperarent anreolaꝫet premiū accidentale virginibus debitū. quia ratihebitio nō in futurū ſꝫretrotrahitur ¶ Ad primū ergo eſt dicēdum ꝙ iheronimus loquitur de-ditione v̓ginitatis per mentis cōſenſionē et cornis corruptionē/ que nonpoſſunt reſuſcitari poſt ruinam/ quātum ad premiū illud accidētale virginitati debituꝫ Si vero loquatur de corruptione cornis violenter facta intelligitur ꝙ nō poteſt reſuſcitari virgo ꝙ nō ſit facta tolis corruptio. reſuſcitatur tamē ꝙ illa corruptio ſibi nō imputetur ꝓ turpidinis crimine. ſꝫ ꝓpaſſionis vulnere vt d̓t augꝰ. Quātū eī ad racionem meriti mogis debetdici corporis ſanctificatio ꝙͣ corruptio ¶ Ad ſecūdum eſt dicendū ꝙ delettatio venerea/ cui opponitur virginalis caſtitas accidētaliter importat ſignaculi virginalis violationem / inciterioliter vero ſeminū cōmixtionē Sꝫformaliter ſolū voluntatis cōſenſionē Vnde cōſenſu volūtatis nō exiſtētev̓ginitas numꝙͣ ꝑditur nec inuiolcita pudicicia mentis amittit̉/ cū nec incorpoe̓ poſſit pudicicia diolari/ ꝙͣuis mēbra ſignaculi virginalis poſſint ſeꝑari ¶ Ad terciuꝫ eſt dicendum. ꝙ nō vult augꝰ illas v̓gines deflorataſd̓ginitatem amiſiſſe/ ſi nō affuit cōſenſus mentis Sꝫ d̓t ideo deū illē defl-rationē in eis ꝑmiſiſſe ꝓpter humilitatis ꝯẜuationē. vn̄ ſubdit inferiꝰ nōablata eſt in eis coſtitas ſꝫ hūilitas ꝑſuaſa vt ſicut quidā morte rapiun̉ne malicio mutet intellectū eoꝝ. ita aliqͥd ab illis virgībus raptū eſt/ neꝓſperitas mutaret ecirū modeſtiāQueſtio xxvij Qūo apoſtoloꝝ ꝑfectio obſeruato eſt ī monachis menibus laborantibuˢi g