tigitur Sꝫ in foro exterioris iudicij agit̉ cauſa int̓ hominē ⁊ hominē ideoiniuria fit proximo ſi illud quod dubiūi eſt ſuie legittīa cauſa in molū int̓pretat̉ ¶ Ad ij. eſt d̓d̓. ꝙ augͥ. ibi loqͥt̉ de dubitutione finalis termini. Dehomine nāqꝫ ſemꝑ eſt dubitandum vt ſpes finalis in eo nō ponat̉. Econtrario diffidētiā finalis ē de deo ꝑnicioſa ſi ipſe deus nō p̄figat̉ finis ꝓpterquem ōnic alia intendant̉. vult ergo dicere augͥ. ꝙ temptatio hūcna p̄tuit apl̓s nos debet apprehendere vt dubitatio de homine ne in eo ſpes noſtra ponatur tāꝙͣ in fine ſuꝑ nos apphēdait ſꝫ nō diuina Glo. tamē cōis aliter exponit ꝙ humana tēptatio eſt aliter ſapere ꝙͣ res ſe hobeat vt cū exaliquibꝰ iudicijs homo de bonitate alicꝰ īcipit dubitare Tūc aiūt nō eſſꝫ humana ꝙͣdo iam ex illis leuibꝰ ſignis temerarie certū iudiciū daret Si em̄nō eſt in nob̓ ꝑfectio angeli non tamē in nob̓ debet eſſe preſūptio dyciboli¶ Ad terciū eſt dicēdū ꝙ ſicut dicit iacobꝰ in canonica ſua Au̓ fidē hobeset ego oꝑa oſtende mͥ fidem ſine oꝑibꝰ ⁊ ego oſtendam tibi ex oꝑibus fideꝫmecim ex quo dicto clore oſtendit̉ ꝙ per oꝑo oſtenditur fides et infidelitoſalicꝰ. Vnde ſi maīfeſta iudicia apparēt ꝙ quis ſit dubius in fide ē ſtatimmanifeſtandus vt corrigat̉ nō vt cōfundat̉ iuxͣ illud iaco. vult. Si qͥs ātex vobiserrauerit a vei̓trte ⁊ conuerterit quis eum ſcire dꝫ qm̄ qͥ ꝯu̓ti fecei̓t pcc̄orē ab erroe̓ vie ſue ſalucibit aīaꝫ eꝰ ā mortē ⁊ oꝑit ml̓titidīeꝫ pcc̄oꝝ¶ Queſtio lxviij. De beneficioꝝ collationeEinde conſiderādum eſt de beneficioꝝ collatione Circa quod q̄cūtur quatuor. Primo Vtrum ſolus papa poſſit diſpenſare in pluralitrte beneficiciorum. Secundo Utrū ſine auctoritore p̄pe epiſcopus poſſit plura beneficia vni conferre Tercio. Utrum mortuo pͥp colle-gium cordinaliū poſſit ecc̄iciſtica beneficie diſpenſare. Quarto Itruꝫ di-pēſatione p̄pe licitū ſit plura beneficie retinereO pͥmū ſic ꝓcēdit̉ Videt̉ em̄ ꝙ pͣp n̄ poſſit diſpēſarr in pluralitate bn̄ficiorum. pͣp enim nō poteſt diſpenſare in eo quod eſt ſimpliciter meum et iniuſtum Eſt autem ſimpliciter malum quo tollitur finis ad quemres ordinaita eſt. finis cuutem ad quem res ordincitur graciei beneficioruꝫeſt vt diuerſi miniſtri in diuerſis officijs ſeruiant eccleſie. qui tollit̉ ſi plura beneficia vni conferantur. ¶ Preterea papa nō poteſt diſpenſare contra ius naturale. ſed pluralitus beneficiorum eſt contra ius naturale qͥaē contra iuſtitiam diſtributiuam que in ꝓportione criſmetrica conſiſtit vtp̄citet per ph̓m v̓. ethy. It vniciiqꝫ detur nō ẜm eqͣlem quātitatem ſꝫ ẜnꝓportionē vt ꝓ maiori ſeruicio maius beneficium ⁊ pro minori minus ⁊feratur Talis autem iuſticia tollitur ſi plura beneficia conferantur vniPretereci miniſter non poteſt contra voluntatem domini rem ſuum diſpeſare. ſed papa eſt miniſter rerum eccleſiaſticarum iuxte illud qd̓ ſcribitus