Iterciū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄. ꝙ ꝑcpe poſſit diſpenſare ꝙͣ ꝯſenſus īcarnalem ꝯcupiſcētium nō ſit peccatū mortale. qͥd cōſenſus in cer-Ialem concupiſcentiam finitus eſt. ergo nō p̄t aggrauore delectationemcarnalem in infinitū. Cū ergo pͥus cornglis ꝯcupīa eſſꝫ vēialis an̄ ꝯſenſūpoſtmodū ꝯſenſus nō p̄t face̓ moͣrlem ¶ Fͣ oē pcc̄m moͣre eſt in lege diuīaꝓhibitū. ſꝫ ꝯſentire in delcātionē carnalē nō inuenit̉ in lege diuina prohibitū. nō em̄ prohibet̉ ſub illo p̄cepto. nō mechaberis. nec ſub illo nō ꝯcupiſces. ergo nō eſt pcc̄m moͣre ¶ G ꝯſenſus eue in delectaicōꝫ comeſtionis pomi ſine volūtate comedēdi nō fuiſſꝫ dāpnabilis qꝛ nō ꝓpter hoc fuiſſꝫ eietta de hadiſo. ergo nec ꝯſenſus delectaicōis cernalis in inferiori ꝑte racōiˢeſt dāpnabilis nec moͣrlis ¶ In cōtrariū eſt qd̓ ſcribit̉ math̓. v. Qui viderit mulierē ad cōcupiſcēdum eā iā mechatus ē in corde ſuo ¶ Ꝙ. d̓d̓. ꝙ hācqueſtionē det̓minat augꝰ in li. de ẜmone dn̄i. dicēs ꝙ ꝯcupilcere p̄t tripliciter ꝯtīge̓. Prīo ex ſuggeſtiōe. ſtatī eī ex mēoria vel ex viſu vel ex auditualiqͦrū delectabiliū ẜm tactū vel guſtū ſugͣgerit̉ nobis aliqͣ ꝯcupīa Scd̓oex delectatione aliqͣntulū ꝯſentiēdo. qꝛ poſtmodū in cōcupīa ille ſuggeſtepviſū vel ꝑ auditum ſtitī homo incipit ꝑcuti et ſcintillori aliqͣ delectacōneoptādo illā hrē quodā incōpleto cōſenſu nōdum deliberacōne p̄habita vtꝝſint a deo ꝓhibita vel nō. Tercio completo cōſenſu et cōpleta deliberationeqꝛ ſic cōſentitur et deliberatur talis ꝯcupiſcētia fiendo vt oportunitate dota quantumcūqꝫ ⁊ deo ꝓhibitr opere cōplecitur. Primis ergo duobus modis ẜm ꝙ d̓t augꝰ cōcupīa nō eſt peccatū mortale ꝙͣuis ſit micium peccatiSꝫ tercio modo eſt pcc̄m mortale. Vnde d̓t augꝰ notubiliter xp̄m dixiſſeNon omnis qui ꝯcupierit mulierē. ſꝫ qui viderit mulierem ad ꝯcupiſcendūputa hoc fine et hoc aīo deliberato vt eā cōcupiſcat. qd̓ nō eſt iam ſcintillari delectacōe cornis ſꝫ deliberate cōſentire libidini vt nō r̄frenet̉ illicicuꝰappetitus ſꝫ oportunitate data ſcitiet̉. Tunc em̄ vt ait cōſenſus cōtupīe eſtpeccatū mortale ī corde ⁊ ſi nō opere hoībꝰ notū qn̄ res cōcupita cui conſentitur acceptatur eſt ꝯtra deū et ꝯtra ꝓhibitionē eius ¶ Ad primū ergo ēeſt dicēdum. ꝙ ꝯſenſus cōpletus ꝙͣius in gn̓e nature finitus ſit In ge necetn̄ moris infinitus eſt qꝛ mortalis. nec ꝯſenſus talis eſt circūſtantia ſolūaggͣuans ſꝫ eſt cauſa delcātionē ꝓhibitā cōplens ⁊ directe ponit eam in genere ꝓhibitoꝝ. ¶ Ad ſecundū ē dicēdum. ꝙ in lege ꝓhibet̉ aliqd̓ duplicit̓vel implicite vel explicite. ſicut ꝑ nō occidere prohibet̉ explicite homicidiūoperis. implicite v̓o homicidiū volūtatis Sic explicite ꝑ nō cōcupiſcere ꝓhibet̉ cōſenſus operis. implicite d̓o cōſenſus volūtaitis. ¶ Ad terciū dicūtaliqͥ ꝙ ꝯſenſus eue ꝯpletus in delcātione comeſtionis pomi nō ſolū comeſtio fuiſſꝫ dāpnabilis qͦ ad penā eternā. nō tn̄ qͦ ad penā tꝑalē eiectionis deꝑadiſo. qd̓ nō puto eſſe verū. Nō em̄ dixit deꝰ qͣcūqꝫ hora volueritis cōmede̓X l
Download single image
avaibable widths