Ad terciū eſt dicēdū ꝙ quāuis homicidiū rugis ſit in genere ꝙͣ mendaicui nō tam̄ importat ſemꝑ intētionē malam oꝑantis ficit mendaciū.pn̄de ꝙͣtitatiue maius eſt ſꝫ qualitatiue nō; nec ꝓ aliqua vtilitute mētiendū eſt Dicit em̄ auḡ. primo de doctrīa xp̄iana c. xiiij. ꝙ nullus mentiēs ī eoqd̓ mentit̉ ſeruat fidē Nam hoc vult vt cui mentit̉ fidē ſibi adhibeat quā tn̄mentiendo ei nō ſeruat ſꝫ omnis fidei violator iniquus eſt. omnis em̄ ini qͦtus ē inutilis. ergo omne mendaciū inutile eſtAd iiij gͦ ſic ꝓceditur Videtur em̄ ꝙ ꝙͣp poſſit diſpēſae̓ ꝙ inferēdo teſtioniū n̄ int̓uenicit iua̓m̄tū qꝛ qd̓ eſt de ſe cōfirmatū nō indiget cōfirmori. ſed verū teſtimoniū dicere eſt p̄ceptū dei ꝑ ſe cōfirmatuꝫ. nō ergo indiget alio cōfirmari Pretereci ꝙͣp nō debet inducere aliquem ad peccattūSꝫ dicit augꝰ. ꝙ ille qui ꝓuocat aliquem ad iuram̄tum ꝙͣuis ille qui iurat. ſi bene vtitur iuramento non peccet; a molo tameꝫ eſt illius; cuius infirmitate cogitur iurare ¶ I q̄ ſūt idem vnū nō onfirmat̉ ꝑ aliud ſed ficūt ꝑiuriū ⁊ falſum teſtimoniū idē eſſe videntur ſit teſtimoniū rerū ⁊ uitamentum verū idem ſūt. In contrariū eſt qͥa Iacob gen̄ xxxi. teſtimoniū⁊ ꝓmiſſionē laban ſoceris ſui ꝑ iuram̄tum cōfirmatū hobere voluit Rdicendum ꝙ teſtimoniū hominis vel inducitur in iudicio vel extra iudici-um Si extra iudiciū ꝓfertur nō eſt iuraimēto ꝯfirmandum ſꝫ ſimpliciterꝓferendū In ſimplici em̄ teſtimonio vitādum ē iuraimētum ne incurrat̉ ꝑiuriū. Sꝫ ſi teſtimoniū in iudicio inducitur ꝯuenienter imponit̉ iua̓mentum Inducitur nāqꝫ teſtimoniū in iudicio ad tollendū ꝯtrau̓ſiumi int̓ ho-minē ⁊ hoīeꝫ Sꝫ ẜm cipl̓m heb̓. vi. hōines ꝑ maiores ſuos iurāt ⁊ōnes cōtrauerſie eoꝝ ad ꝯfirmaicōeꝫ veritatis finis eſt iuramentum In omni ergoteſtīonio adducto in iudicio interuenire debet iuram̄tum. vt teſtes nō admittūtur in iudicio niſi iurati. ¶ Ad primū ergo ē dicendū ꝙ hoīes maxime timēt peccata nicurrere que ſunt cōtra deū tāꝙͣ grauiſſima nō autemitri abhorrerēt peccata q̄ ſūt cōtra ꝓximū Ideo ad maiorē certitudineꝫ teſtimonij req̄ritur teſtiū iuramentū. Ad ſecūdū ē dicēdū ꝙ ſi īducēs aliquē ad iuram̄tuꝫ ſit ꝑſona pͥuato ⁊ ſciat eū fl̓m iuu̓turū pcc̄at iuam̄tuꝫ rͣqͦcēs tali pacto vt vīcāt hoīcioā vt d̓t ciūgꝰ ⁊ poīt̉ xxij. q. v Sꝫ ſi ē ꝑſoncipublicei ſi ſcicit teſtem iua̓turū falſū dicūt aliqui ꝙ nō pecccit iuum̄tuꝫ veqͥrēs qꝛ nō eū ip̄e cogit iurcire. ſꝫ lex. qꝛ tn̄ ex falſo teſtimonio iniuſta ⁊ falſaſm̄ci ſubſeqͥt̉ ⁊ totū iudiciū ꝑuertit̉ Puto ꝙ potius debēt ſuo officio cedereꝙͣ tale iua̓m̄tuꝫ r̄qͥrere niſi forte ꝓpt̓ ſcādalū vitādū ¶ Ad. iij. gͦ ē dicēd̓ꝙ licet mat̓ialit̓ poſſint eē idē ꝑiuriū ⁊ fl̓m teſtīoniū eo ꝙ ōne ꝑiuriū ē fl̓mteſtīoniū ⁊ mēdeiciū. alit̓ iurās nō peieu̓et vl̓ deieu̓et n̓ m̄tiret̉ ⁊ fl̓m dicerꝫnō tn̄ oē fl̓m teſtīoniū ē ꝑiuriūqꝫ n̄ oē fl̓m teſtīoniū l̓ mēdaiciū ē iuram̄toQueſtio. Quinqͣgeſimaſexto. de diſpenſacōe nōni p̄cepti. ¶ Ifirmatū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten