Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad terciū eſt dicēdū quāuis homicidiū rugis ſit in genere ꝙͣ mendaicui tam̄ importat ſemꝑ intētionē malam oꝑantis ficit mendaciū.pn̄de ꝙͣtitatiue maius eſt ſꝫ qualitatiue; nec aliqua vtilitute mētien eſt Dicit em̄ auḡ. primo de doctrīa xp̄iana c. xiiij. nullus mentiēs ī eoqd̓ mentit̉ ſeruat fidē Nam hoc vult vt cui mentit̉ fidē ſibi adhibeat quā tn̄mentiendo ei ſeruat ſꝫ omnis fidei violator iniquus eſt. omnis em̄ initus ē inutilis. ergo omne mendaciū inutile eſtAd iiij ſic ꝓceditur Videtur em̄ ꝙͣp poſſit diſpēſae̓ inferēdo teſtioniū int̓uenicit iua̓m̄tū qꝛ qd̓ eſt de ſe cōfirmatū indiget cōfirmori. ſed verū teſtimoniū dicere eſt p̄ceptū dei ſe cōfirmatuꝫ. ergo indiget alio cōfirmari Pretereci ꝙͣp debet inducere aliquem ad peccattūSꝫ dicit augꝰ. ille qui ꝓuocat aliquem ad iuram̄tum ꝙͣuis ille qui iurat. ſi bene vtitur iuramento non peccet; a molo tameꝫ eſt illius; cuius infirmitate cogitur iurare I ſūt idem vnū onfirmat̉ aliud ſed ficūt ꝑiuriū falſum teſtimoniū idē eſſe videntur ſit teſtimoniū rerū uitamentum verū idem ſūt. In contrariū eſt qͥa Iacob gen̄ xxxi. teſtimoniū ꝓmiſſionē laban ſoceris ſui iuram̄tum cōfirmatū hobere voluit Rdicendum teſtimoniū hominis vel inducitur in iudicio vel extra iudici-um Si extra iudiciū ꝓfertur eſt iuraimēto ꝯfirmandum ſꝫ ſimpliciterꝓferendū In ſimplici em̄ teſtimonio vitādum ē iuraimētum ne incurrat̉iuriū. Sꝫ ſi teſtimoniū in iudicio inducitur ꝯuenienter imponit̉ iua̓mentum Inducitur nāqꝫ teſtimoniū in iudicio ad tollendū ꝯtrau̓ſiumi int̓ ho-minē hoīeꝫ Sꝫ ẜm cipl̓m heb̓. vi. hōines maiores ſuos iurāt ⁊ōnestrauerſie eoꝝ ad ꝯfirmaicōeꝫ veritatis finis eſt iuramentum In omni ergoteſtīonio adducto in iudicio interuenire debet iuram̄tum. vt teſtes admittūtur in iudicio niſi iurati. Ad primū ergo ē dicendū hoīes maxime timēt peccata nicurrere que ſunt cōtra deū tāꝙͣ grauiſſima autemitri abhorrerēt peccata ſūt cōtra ꝓximū Ideo ad maiorē certitudineꝫ teſtimonij req̄ritur teſtiū iuramentū. Ad ſecūdū ē dicēdū ſi īducēs aliquē ad iuram̄tuꝫ ſit ꝑſona pͥuato ſciat fl̓m iuu̓turū pcc̄at iuam̄tuꝫqͦcēs tali pacto vt vīcāt hoīcioā vt d̓t ciūgꝰ poīt̉ xxij. q. v Sꝫ ſi ē ꝑſoncipublicei ſi ſcicit teſtem iua̓turū falſū dicūt aliqui pecccit iuum̄tuꝫ veqͥrēs qꝛ ip̄e cogit iurcire. ſꝫ lex. qꝛ tn̄ ex falſo teſtimonio iniuſta falſaſm̄ci ſubſeqͥt̉ totū iudiciū ꝑuertit̉ Puto potius debēt ſuo officio cedereꝙͣ tale iua̓m̄tuꝫ r̄qͥrere niſi forte ꝓpt̓ ſcādalū vitādū Ad. iij. ē dicēd̓ licet mat̓ialit̓ poſſint idē ꝑiuriū fl̓m teſtīoniū eo ōne ꝑiuriū ē fl̓mteſtīoniū mēdeiciū. alit̓ iurās peieu̓et vl̓ deieu̓et m̄tiret̉ fl̓m dicerꝫ tn̄ fl̓m teſtīoniū ē ꝑiuriūqꝫ fl̓m teſtīoniū mēdaiciū ē iuram̄toQueſtio. Quinqͣgeſimaſexto. de diſpenſacōe nōni p̄cepti. Ifirmatū