Iterius conſiderandum eſt de diſpenſatione noni precepti Circequod querūtur quatuor. Primo Vtrū pͣp poſſit diſpenſare in cōcupiſcentia rei aliene auctoritate legis moſqyce. Secūdo Vtrūpͣp poſſit dipenſare in cōcupiſcentia rei aliene auctoritate legis euāgelice.Tercio Vtꝝ ꝙͣp poſſit diſpēſcire in concupiſcētia rei aliene auctoritate legiꝰhumane. Quarto Vtrū ꝙͣp poſſit diſpēſare ꝙ cōcupiſcētio rei aliene nō ſitpeccatū moͣre.O primum ergo ſic proceditur Videtur em̄ ꝙ papa poſſit diſpenſareauctoritate legis mōſgyce in concupiſentia rei aliene Nam interioroncupiſcentia nō cohibetur niſi per auxiliū gracie dei ſed lex moſcica nonconferebat graciā Scribit̉ em̄ ad hebre. vij. ꝙ nichil ad profectū adduxitlex mnſoyca. aūcͣte gͦ illiꝰ legis rei aliene cōcupiſcētic n̄ ꝓhibet̉. ¶ Gͣ lexnoua eſt ꝑfectiorveteri lege Pꝫ in hoc ponit̉ perfectior qꝛ cohibet aminnū etmanū illa autē ſolū monū et nō animū. concupiſcētio ergo nō ꝓhibet̉ auetoritate illiꝰ legis ¶ S illa lex q̄ non iudicat hoīeꝫ niſi per auditū et factoexteriora nō cohibet īteriorē cōcupiſcētiā Sed lex moyſi ſolū iudicabat ſecūdū auditū et exteriora facta Scribit̉ em̄ ioh̓. viij nūqͥt lex vrā iudicūthoīeꝫ niſi pͥus audiuerit ob ip̄o ⁊ ꝯgnouerit qͥd faciat ¶ In ꝯtrariū ē apl̓eRo. vij. Ego ꝯcupīaꝫ neſciebā niſi lex diceret nō ꝯcupiſces. ¶ Adicendūꝙ legē mōſaycaꝫ ꝓhibuiſſe ꝯcupiſcētiā rei aliene duplicit̓ p̄t ītelligi Prīoꝙͣtū ad legiſlatoris intēcōnē et exp̄ſſionē. Scd̓o ꝙͣtū ad pene trāſgreſſorū toxacōnē et īpoſicōeꝫ. Prīo mō plenū ē ꝙ lex moſcycō ꝯcupiſcētiā ꝓhibuit qd̓ triplicit̓ pꝫ Prīo qꝛ lex illa a deo data fuit vt pꝫ exo. xx. Sꝫ deusplꝰ diligit mūdiciā cordis ꝙͣ oꝑis ergo deus in lege n̄ ſolū aliene rei actuclē accepcōnem verūēciā inordinatā cogitationē accipiendi et cōcupiſcendiꝓhibuit vnde dicit augꝰ. in libro de decē cordis. Tanges nonā cordā et īterficitur beſtia cupiditatis Scd̓o qꝛ oīa p̄cepta illius legis tā affirmatiuaqͣm negatiua inducebant hoīem ad oꝑa virtuoſa et maxime ad dilectio-uē dei et ꝓximi que eſt forma omniū v̓tutū Sed oꝑatio v̓tuoſa ineigis cōfiſtit ī īteriori cogitatione qͣm in exteriori oꝑaicōne Nō em̄ dicit̉ quis iuſtu-ex hoc ꝙ oꝑa iuſta oꝑatur ſꝫ ſi iuſte ⁊ cinimo iuſto intēdait. Tercio qꝛ illd̓p̄ceptū nō cōcupiſces domū nec rē ꝓximi tui ita ītelligat̉ vt nomīe domusꝓhibita cōcupiſcētia boni vtilis et boni honorabilis int̓ alic p̄cepta illiꝰ legis numerat̉. et vult augꝰ. in libro de decē cord̓ ꝙ nō furari ⁊ nō cōcupiſcerē alienā ſint duo p̄cepta legis. Sꝫ ſcd̓o mō verū eſt ꝙ lex moyſi nō ꝓhibuit ꝯcupiſcētiā nec cohibuit eīm ſꝫ manū qꝛ ꝓ pecccito interioris cōcupiſcetie penā nō taxauit uec īpoſuit ſicut taxauit penā pro pcc̄o exterioris operi-oculū pro oculo dentem pro dente quinqꝫ boues ꝓ vno boue quatuor ouesprovuci. et ſic intelligitur ꝙ lex moyſi cohibebat manum et non animum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten