vna cautele et prudentie qua verum interdum prudenter celatur. et iltr eſt licita et ſine mendatio. Alia deceptionis et fraudulentie qua felſūintenditur et iſta eſt illicito et cū mendaicio.D. terciū. ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ ꝙͣp poſſit diſpenſare ꝙ liceat mentirimendatio officioſo vel iocoſo. qꝛ nō vituꝑdt̉ Abrahā q̄ vxorē ſuq̄ ſarōſororē ſilā eſſe dixit Gen̄. xx. ꝓpt̓ euciſionē mortis. Nec iehū qui ꝓ cultusdei aimplictione ſe velle colere baal ſimulauit ⁊ omnes cultores eius īterterfecit. iiij. Re. x. Nec obſtitrices q̄ officioſo mendcicio paruulos hebreorūẜuauerūt exo. ij. ¶ Imendaiciū ē falſa vocis ſigncitio cū ītentione decipiendi. ſed iocoſe mentiens nō intendit decipere. licꝫ ergo iocoſe mētiri. pͣmaius malū eſt homicidiū ꝙͣ mendaiciū ſꝫ ꝓ aliqua vtilitute vel neceſſi tate hoīm homicidiū licite poteſt fieri. ergo ml̓to incigis mendaciū ¶ In ꝯtrariū eſt quod ſcribit̉ Eccleſiciſtici vij. Noli velle mentiri omne mendaciū.℟. dicendū ꝙ iſtam queſtionē pertractat. Augͥ. in ſtuche. xxiiij. c. vbi di-citur. aliquos ſenſiſſe ad hoīs iuſti officiū ꝑtiuere aliqn̄ mētiri moxime derebꝰ parius et de rebꝰ ad dei cultū nō ꝑtinētibꝰ. Nichi autem vt git videt̉peccaitū eſſe omne mendaicium Sed multū intereſt vt dicit quo dnimo etde quibꝰ rebus qͥſqꝫ menticit̉. qꝛ nō ſic peccat ille qui mentit̉ aīo cōſulendi ſicut ille qui mentit̉ volūtate nocendi vt qui vicitorē mentiendo in diuerſū iter mittit ſicut qͦ viā vite mendcicio fallente depͣuat. Nec vt git mētienꝰiudicandꝰ ē. qͥ dicit falſū quod putūt eſſe veꝝ. Aalis em̄ nō fallit ſꝫ fallit̓.Sciēdū ē ergo ẜm intētionē augͥ. ibidē. ꝙ q̄dā ſūt mala oꝑa ex gn̓e operiˢꝓpter indebitā iateriā vt occidere hominē. Quedam vero ꝓpt̓ indebitumcircūſtanciā vt celebrure miſſam ſūpto prādio. Quedā vero ꝓpter indebitum finem vt dare elimoſiuam propter vonam gloriani. Primum genusmaloꝝ p̄t aliqn̄ ſine pcc̄o fieri qꝛ incterie īdebite p̄t addi debita circūſtāticivt hoī p̄t addi maleficus. Icd̓m genꝰ maloꝝ p̄t fieri ſine peccato qꝛ circūſtācia mala p̄t remoueri. Sed terciū genus maloꝝ qn̄ īportet actualē deordinationē et prauam intentionē in finem nō poteſt ſine peccato fieri eoꝙ actuali intentioni et deordinationi finis cōtrario ſimul ineſſe nō poſſūtCū igit̉ mendaciū īcludat in ſua diffinicōne intētionē fallēdi. iiūqͣ p̄t benefieri et nūqͣ diſpēſandū eſt ꝙ fiait ¶ Ad pͥmū ergo eſt dicēdū ꝙ abrahā n̄fuit mētitꝰ ẜm intētionē ſuā large em̄ loquēdo ſara ſoror eius erat. Ercitem̄ ſoror Ipth filia ciram fratris abrahe vt dicit gloͣ geneẜ xx. iehū vero qpliādo cultū diuinū ꝯmendatꝰ ē de fine quē intendebat nō de modo ꝑueniedi ad finē vnde ꝯmēdcitus ē de zelo nō de mēdacio nec obſtitrices remunerate ſūt ꝓ mendcicio ſꝫ ꝓ beneficio benignitatis ¶ Ad ſcd̓m ē dicēdū ꝙ mēdaciū eſt pcc̄m ꝓpter intentionē fallēdi vel falſum aſſerēdi; iocoſe vero mentiens ꝙͣuis nō habeat intētionē decipiēdi hobet tn̄ intencōeꝫ falſū aſſerēdi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten