5

O ſecundum ſic ꝓceditur. Videtur em̄ ꝙ ꝙͣ non poſſit diſpenſare infurto in caſu ꝓprie neceſſitatis. qꝛ inagis ꝯſonū videt̉ eē nature fornicuri ꝙͣ furari. ſꝫ nūꝙͣ ꝓ ẜuādā vitā ꝓpria p̄p poteſt diſpēſare ꝙ liceat hoīfornicari. ergo multo minuꝫ p̄t diſpenſare ꝙ licecit homini furari. ¶ r̓indius bonū eſt cōſeruatio ſpeciei ꝙͣ indiuidui. et maius maluꝫ eſt furoriꝙͣ fornicari. ſꝫ nō licet cōmittere minus malū puta fornicuri ꝓ maiori bono vt ꝓ cōſeruatione ſpeciei. ergo multo minus licet facere inaius moluꝫſcꝫ furari ꝓ minori bono vt ꝓ cōſeruatione indiuidui ¶ Pͣ ſicut fit approt̓atio mulierū ꝑ mirimoniū. ita fit appropricitio rerū ꝑ dm̄ium. ſꝫ nūqͣ licetrapere mulierē iā alteri appropricitā ꝑ mr̄imoniū. ergo nūqͣ licet rapererē iā alteri appropriatā ꝑ dn̄ium ¶ In ꝯtrariū eſt. qꝛ ꝙͣp p̄t diſpenſare q̄homo obſoluat̉ ⁊ reſtitutione rei aliene in caſu neceſſitatis Ergo ſimiliter poteſt diſpenſare in cō ſu neceſſitatis ꝙ rē alienā poſſit homo accipere¶ ℟. dicēdum. ꝙ ſicut d̓t augͥ. et ponit̉ viij. di. Aduerſū naturale ius nulli quicꝙͣ agere licet. Eſt em̄ ius natua̓le idē ⁊ immobile cpud oēs Ius v̓opoſitiuū eſt multiplex ⁊ multipliciter mutabile. qꝛ ꝙͣdiu cōſonat iuri na turali ẜuandū eſt. qn̄ v̓o diſcordat ẜuandū nō eſt. Planū eſt dutē ꝙ ꝯſer-uatio vite eſt de iure naturali. appropͥatio d̓o ⁊ diſtinctio rerū vt dictū eſtfacto eſt ꝑ ius poſitiuū. qn̄ ergo appropͥatio rerū cōſeruationi vite nō obuiait ẜuanda eſt vbid̓o obuat ceſiat. itt ꝙ neceſſitrs vite cōſeruāde eſtaliter releuobilis ꝙͣ ꝑ acceptionē rei alteri appropricite nō eſt diſpenſabilevtrē aſteri appropriatā ꝓ cōſeruāda vita ſuci homo accipiat. qꝛ iuspoſitiuū in tali caſu nō obuiat naturali Si vero nō eſt veleucbilis diſpenſa-bile eſt vt homo rē alteri appropricitā ꝓ cōſeruanda vita ſua accipicit. qꝛin tali cō ſu ius poſitiuū opponitur noturali. ceſſat em̄ ex neceſſitate rerūappropͥatio. et fiūt omnia cōmunici ¶ Ad pͥmū ergo eſt dicendū verū eſſeꝙ actus forniceicōnis inaigis eſt cōſonus nature ꝙͣ furti. materia tamencirca quā eſt furtum in cōſu neceſſitotis aliter ſe habet ꝙͣ materio circaquā eſt fornicatio. quia in caſu neceſſitatis matei̓a furti fit ydoneci ad accipiendū eq̄. eo ꝙ de ꝓpria fit cōmunis. ſed materici circa quā eſt fornicatio nunꝙͣ fit ydonea ad cōiendū cū ea ſemper em̄ inqnet forniccitio in ſuaracionē. quid iiūꝙͣ fit cōmunis ¶ Ad ſecundū eſt dicēdum. ꝙ licet maiubonū ſit cōſeruatio ſpeciei ꝙͣ indiuidui. homo tamen incigis tenetur ad cōſeruationē indiuidiū ꝙͣ ſpeciei. et ideo illud per quod cōſeruatur indiui-duū fit licitū vt ꝓpriū fiat cōmune in cāſu neceſſitatis. ſed illud per quodcōſeruatur ſpecies nō fit licitū. qꝛ nō facit mulierē cōeꝫ ¶ Ad terciū eſt dicendū. ꝙ nō eſt ſimile. quia approprictio mulierū ꝑpetua eſt eiſdē perſo-nis manētibꝰ. nō āt ſic eſt appropricitio rerū. qꝛ qd̓ eſt ꝓpriū fit cōe in cauneceſſitatis ſicut dictū eſt