Druckschrift 
Summa de potestate ecclesiastica
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

V. iij. ſic ꝓcedit̉ videt̉ em̄ ꝙͣ non poſſit diſpenſare in furto in cōſualiene pauꝑtatis. qꝛ mouis peccatū eſt furari ꝙͣ mētiri. ſꝫ pͣp p̄tdiſpenſare. ꝓvito alterius cōſeruanda liceat alicui in aliqͦ caſu mētiriergo multo minus furari P p̄p p̄t diſpenſare ſalute aīe alteriꝰliceat alicui furari. ergo multo minus p̄t diſpenſare liceat alicui furari ſalute corpoi̓s apl̓s d̓t Roͣ. iij. iuſta ē illoꝝ dāpnatio dicūtfaciamus mala vt vēiant bona. eſt ergo diſpenſabile ſꝫ dōpnabile.qͥꝫ furet̉ vt ſubueīat paiuꝑi indigēti in cāſu ncc̄itutis In ꝯtrariū eſt. qꝛſaluator excuſauit daiuid pones ꝓpoſitionis dedit pueris ſuis in cūu neceſſitatio. qͦs licebat cōmedere ſacerdotibꝰ. ſicut hobet̉ lu. vi. Suꝑterbo d̓t glo. ncc̄itus licitū facit licitū. ergo furari et indigēti ſubue-nire in neceſſitatis articulo. ſi hꝫ ſe ſibi ſubueniat; licitū ē Rd̓d̓. aliqͦ dicūt ꝑſonā furtīe aliqͥd accipit̉ publicē eſſe de ſtipēdijˢbōitutis viue̓. vel pͥuatū. Et ſi eſt publicei. dupliciter. qꝛ vel hꝫ dn̄iuꝫ tirāni. iuſto titulo acqͥſitū. Itroqꝫ dicūt ē licitū furari ci ꝑſona pb̓licain caſu neceſſitatis ꝓprie vel aliene. qꝛ eſt ꝯtra legē nature tirannū ſpō-liare quē honeſtū ē neccire vt d̓t tull. iij. de offi. Similit̓ licitū eſt furai̓ debonis publice ꝑſone hn̄tis dn̄ium iuſto titulo acqͥſitum. qꝛ bona eius ſti-p̄ēdia cōitutis ſūt Sꝫ de bonis pͥuate ꝑſone licet furai̓. ymo pocius vtdicūt dꝫ ſe vel alterū ꝑmittere mori ꝙͣ ꝯtra legē nature facere furtū Fur-tum qutē lege nature ꝓhibet̉ vt d̓t augꝰ li. ij. ꝯfeſ. Oīa aūt iſta vidētureſſe bene dcā. ꝙͣuis em̄ hoſtē vel tirāūi ſpolicire licitū ſit auctoritrte ſuꝑioris. ē tn̄ licitū ꝓpria volūtate vt d̓t auḡ. So v̓o publice ꝑſone hn̄tis dominiū iuſto titulo acqͥſitum licet ſint ſtipendia cōia ſūt tn̄ ſibi appropͥata cōi adminiſtracōe quā exercet Un̄ ea racōe eſt licitū furari de bonieius qͣracōe eſt licitū furari de bonis pͥuate ꝑſone Nec eſt cōtra legemnature alteri approp̓ctum acciꝑe in neceſſitatis articulo ad ſubueniēdum ſibi vel alteri. qꝛ hoc non eſt ꝓprie furtū in lege natura ꝓhibitū. ꝙͣuisvideat̉ eſſe ſimile furto. in coſu neceſſitatis illud qd̓ ꝓpriū eſt ficit ꝯmūne. Iuto ergo eſſe dicēdum ſicut ſupͣ dictū eſt. vel neceſſitas ꝓximi poteſt aliter releuari ꝙͣ acceptionē rei alteri appropͥate. et tūc licet reꝫalienā accipere. vel eſt aliter releuebilis. et tūc licet. ẜm augͥ. iij. li.ded̓a religione Iſta eſt regula caritatis ꝓximo optore bonē ſibi op-tat Sicūt ergo de iure naturali qͥlibet tētur cōẜuare vitā ſuā. ita vitamꝓximi In eo ergo caſu in diſpēſabile ē vt rem alienā accipicit cōſeruāda vitr ſua In ſimili coſu diſpēſaibile eſt vt accipiāt alienā ꝯſeruāda vita ꝓximi fui Adprimū ergo eſt dicēdum. ꝙͣuis fue̓ri mogi-peccatum ſit ꝙͣ mentiri. trm̄ mendaiciū importat inſepercibiliter pͣuam intentionē agentis puta intencōem ſallendi. ideo numꝙͣ poteſt fieri. furtumU 4