eſt de beneficijs ſpiritualibꝰ vel de hijs que ſunt ſpiritualibꝰ ānexa ¶ Aotercium eſt dicēdum ꝙͣ xp̄o nota erāt cordei mūde ⁊ oꝑa bona illoꝝ qͦs vocauit tā in veteri lege ꝙͣ in noua ad ecc̄iaſticū digͥtutē nec ſibi reuelobetcaro et ſanguis illei q̄ agebat ſꝫ pr̄ celeſtis. vn̄ exēpla eiꝰ velle ad humcinā fragilitutē ꝯu̓tere nō eſt imitationis ſꝫ preſūptionisO ſecūdum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ em̄ ꝙ pͣp ad p̄laturā ecc̄iaſticoꝫ ſine qccepcōe ꝑſone nō poſſit elige̓ bonū dimiſſo meliori. qꝛ pͣp tenet̉ ſe q̄ cō-ſcium rectā. ſed ꝯſcid recta dictat cuilibꝫ ꝙ minori bono magis bonū p̄eligendū eſt. ergo ſꝑ tenet̉ elige̓ meliorē ¶ P ſcribit̉ deūt̓. Nō accipietis cūiuſcūqꝫ ꝑſona. qꝛ dei iudiciū eſt. ſuꝑ quo v̓bo d̓t gloͣ. ꝙ in iudicio ſūmi pōtificis vicarij dei ſūt q̄ ꝑſonā hoīs nō accipiūt. ſꝫ ſi papo bonū p̄fert meliorinō eſt ſine acceptionē ꝑſone ¶ Pſcribit̉ viij. q. j. c. licetꝙ ad p̄loturā eccleſiuiſticum nō eligit̉ niſi qui ceteris doctior et ſanctior habet̉ In ꝯtroriūeſt. qꝛ ſufficit ad ecc̄iaſticam p̄laturam ꝑſonam bonā et ydoneā eligere ſicut patēt extra de elec. ¶ ℟. Dicendum ꝙ aliter eſt loq̄ndum in foro ꝯſcientie et aliter in foro exterioris iudicij. ẜm iura em̄ ſcripta ſufficit ad p̄loturā ecc̄iaſticum eligere bonū et ſufficientē. ſꝫ in foro interioris cōſciencieputo ꝙͣ ſi papai equa facilitate poteſt hobe̓ meliorem nulla alia cauſa cōſiderata et ſciēter p̄fert bonū meliori nō poteſt eſſe ſine acceptione perſo-ne. multū em̄ ipſe hoberet groſſam cōſciētiam quādo cibſqꝫ cōſidercicōne debite cauſe ſcienter preferret bonū meliori. exquo vtrumqꝫ equa facilitatepoſſet habere ¶ Ad primū ergo eſt dicēdum. ꝙ quādo cōſciētia aliquid dictat faciēdum ex debito tenetur homo illam ſequi. ſꝫ quādo dictat ciliquidfaciēdum ex expediēte vel ex cōcilio ſolum; nō tenet̉ illam ſequi. quid nonequa facilitate poteſt implere cōſilium ſicut debitum vel preceptū ¶ Aſecundū eſt dicēdum. ꝙ accep̓tio perſone poteſt eſſe ex intētione facien tisquia ſi papa monetur ad dandum beneficium eccleſiciſticum bono pociuꝙͣ meliori ex aliqua cauſa nō licito et indebita. puta ꝓpter conſanguinitatem vel diuicicis eſt acceptio perſone. ſed ſi hoc facit ex aliqua criuſa debita vt puta ꝓpter eius paiupertutis ſubſidium et honeſtatis obſequiumnō eſt acceptio perſone ¶ Ad tercium eſt dicēdum. ꝙ ille verba iheronimi intelligenda ſunt conſultiue. non autem preceptiue. vel ſi preceptiusintelligūtur. oportet ꝙ nō equa facilitace et ex debito cauſa bonus prefe-ratur meliori. tunc enim cōſcientici paipani debet artore vt bono preferatmelioremUterciū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄. ꝙ papa ſine accepcōe ꝑſone poſſit adp̄laturā ecc̄iaſticum elige̓ diuitē dimiſſo paiuꝑe. qꝛ nō ē acceptio ꝑ.ſone horare hoīeꝫ ꝑ illd̓ qd̓ ci deo recipit̉. ſꝫ diuicie ſūt boͣ q̄ ei deo recipiūturgͦ nō ē acceptio ꝑſone diuitē dimiſſe pciuꝑe ad ecc̄iaſticā digͣtatē ciſſumēS 2