¶ S ẜm augͣ. acciꝑe ꝑſonam eſt exhibitio honoris ẜucto gradū dignitstis et officij. nec iſto mō eſt peccatū ꝑſonani acciꝑe vt d̓t. ſꝫ planū eſt ꝙ diues eſt in alio gradū dignitutis et officij ꝙͣ pauꝑ. ergo abſqꝫ acceptioneꝑſone p̄t diues ad p̄laturā eccleſiciſticā aſſumi dimiſſo pauꝑe ¶ Iybinulla eſt iniuſticia iuuilla eſt acceptio ꝑſone. ſꝫ ſi pͣ p̄fert diuitē pauperi īhōreꝫ eccleſiciſtice digͥtatis nō facit īiuſticiā pauꝑi ¶ In ꝯtrariū ē qd̓ ſcribit̉ Iacō. ij. ¶ ℟. Dicēdum ꝙ augꝰ exp̄ſſe det̓minat iſtam q̄ſtionē ſuꝑ illis v̓bis q̄ ponūtur facō. ij. de introitu diuitis et pauꝑis ⁊ de ſeſſione vtriuſqꝫ ꝙ diues poncit̉ in ſede ⁊ pauꝑ in ſcabello. ait em̄ ꝙ ſi hanc diſtantiaꝫ ſedēdi ſtandi ad hōres eccleſiciſticos referamus nō eſſe putandū leue peccotum in ꝑſonarū ciccepcōe hrē fidē dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i Sciendū eſt tn̄ ꝙ p̄fer-re diuitē ꝑauꝑi in hōre ecc̄iciſtice p̄lature duplicit̓ p̄t intelligi. Primo in enimi iudicio vt tāto qͦͥs iudicet̉ dignior eccleſiciſticā p̄laturā ſuſciꝑe qͣntodicior Secūdo in aliqͦ exteriori obſeq̄o vt aliqd̓ ſignū exterioris reuerētieexhibent̉ diuiti et nō pauperi. Primo mō eſt pecccitū ⁊ acceptio ꝑſone. ſe-cūdo mō nō. et iſte eſt exp̄ſſa intētio auḡ. in glo. ſupͣ allegata Subdit em̄nō peccat qͦs hōrando diuitē ineigis ꝙͣ p̄ciuperē nͥ cū apud ſemetipſū intuſita iudicat vt ei tāto melior qͣnto ditior ille videt̉. qd̓ videt̉ ſignificciſſe apo-tolus ſubdēdo. Nōue iudicatis cipud voſmetipſos et fri eſtis iudices cogitationū iniquarū ¶ M pͥmū ergo eſt d̓d̓. ꝙ nō eſt acceptio ꝑſone. ſi ho-noret̉ diues illo honore qui ſibi debetur ꝓpter diuicias ſꝫ p̄latura eccleſiaſticti nō debet̉ diuiti ꝓpter diuicias ſꝫ magis ꝓpter alias cōdicōnes v̓tuoſaˢſuperius dcrs in quibꝰ ſi diues racōne qua diues p̄fertur pauperi eſt atceptio ꝑſone ¶ Ad ij. eſt dicēdum. ꝙ acceptio ꝑſone aliꝙͣdo accipitur inbono aliꝙͣdo in malo. ẜm em̄ ꝙ in bono accipitur. ſic eſt honorare vnumquemqꝫ ẜm grādū dignitatis ſue et officij. et hoc modo nō eſt peccatū. qͥatalis acceptio perſone eſt ex cauſai debita. ſed ꝙͣdo accipitur in malo ſit ēcū prefert̉ perſons perſone ex cauſa aliquā indebita. ẜm primū modū loquitur auguſtinus ¶ Ad iij. eſt dicendū. ꝙ nō eſt accepcio perſone p̄ferre diuitem ꝑauperi in honore exterioris reuerētie. nō cutē in honorē pre-lature eccleſiciſticeD quartū ſic ꝓcedit̉ Videt̉ em̄ ꝙ ꝙͣp ſine accepcōe ꝑſone nō poſſit diuitē et nobilem elige̓ ad p̄laturā eccleſiciſticā racōe qͣ potēs et nobilis. qꝛ ꝙͣ eſt uitariꝰ criſti. ſꝫ de vͣtionē criſti ſcriʳ j. chorin. pͥmo videte votionē vrām frēs qꝛ nō multi potētes ⁊ nō multi nobiles. ſꝫ q̄ īfirma ſūt elegitdeꝰ vt fortia cōfunderet ¶ F in veteri lege paſtores vpti ſunt ad eccleſiatica beneficia. ſicut patet de moyſe ⁊ qqͥron vt ſcriʳ exo. iij. Tales ergo vocūdi ſūt ꝑ p̄p m ¶ Oſcribit̉ le. utici. xix. Nō hōres vultū potētis hōr gͦ eccleficiſticꝰ n̄ ē exhibendꝰ potēti racōe qͣ potēſ ¶ In ꝯtrariū ē qd̓ ſcribit̉ ecc̄i. vij