qua ꝯſanguineus. qꝛ magis eſt beneficium ſpirituale docere et inſtruerealiquē in fide ꝙͣ ecc̄iaſtica p̄latura. ſꝫ cicius deberē beneficiū tale impēderepri vel frī meo ſi eſſꝫ infidelis ꝙͣ alteri exͣneo. ergo eodē modo ecc̄iaiſticor p̄laturā ¶ Pͣordo caritatis quē aſſignat ambro. fundat̉ ſuꝑ legem natuē̓qꝛ d̓t ꝙ incigis ex ordine caritatis debemus diligere cōſanguineum et domeſticum ꝙͣ extraneum. ergo p̄ferēdo cō ſanguineum extraneo eligendo.ipſū pͥus ad eccleſiciſticum beneficium eligere nō eſt accepcō perſone ¶xScribit̉ actuū. x. in veritate cōperi. quoniā nō eſt ꝑſonarū acceptor deusSꝫ math̓. iiij. legit̉. ꝙͣ deus ad apoſtolatū elegit cōſanguineos ſcꝫ ſIacō-bū ⁊ Iohānem. ergo ſine ecceptione ꝑſone poteſt cōſanguineus ad p̄latūrā eccleſiciſticā eligi. In ꝯtrariū ē qꝛ ꝓphetō imp̄cctur malū hijs q̄ edificent ſion in ſanguinibꝰ. ſicut ſcribit̉ michee. iij. et exponit gloͣ. de hijs q̄ edficunt ecc̄ium in cōſanguineis et nepotibuſ. ¶ ℟. dicendū ꝙ iſta queſtio ēdubia ꝓpter exemplū xp̄i et ꝓpter exemplū ſūmoꝝ pōtificum qui ſunt eiuˢvicctrij. Nam xp̄s elegit ppl̓m iſraheliticum nō gentilem ad legē dei recipiendam. ſicut pꝫ deutrovij. Alegit deiuid in regē. ex cuius ſemine erat ẜmtarnē naſciturus et ſcilem reprobauit vt pꝫ pͥmo re. Simlit̓ elegit Io-cob ⁊ eſau reprobauit vt pꝫ malcichie pͥmo. Sl̓iter ad apoſtolcitū cōſanguinitate ſibi ꝯiūctos elegit Sūmi autē pōtifices eius vicarij videmꝰ ꝙ vtiu plurimū ad p̄laturam eccaſiciſticum eligūt cicius ꝯſanguineos ⁊ cōpotriotas ꝙͣ exͣneos. et gͣue eſſꝫ dice̓ ꝙ ōnes tales pecccrēt ⁊ eſſēt acceptoe̓ꝑſonarū. Ideo ſciendū eſt ꝙ beneficia ecc̄iaiſtica conferēdo ſūt ꝓpter offici⁊ puta ꝓpter veritutē doctrine ſcitutem vite ⁊ equitutē iuſticie. hec em̄ ꝑ ſo-nam faciūt dignā eccleſiaſticā p̄latura. Quonto gͦ tales ꝯdiciōes ſūt pores in ꝯſanguineo ⁊ exͣneo puto ꝙ nō fit acceptio ꝑſone ſi ꝯſanguine eli-gat̉ ad p̄lciturā eccleſiciſticuꝫ ⁊ nō exͣneus. qꝛ nō prefert̉ ꝑſona ꝑſone excauſa īdebito maxime qꝛ in tali elcīone ꝯſanguinitas nō ē cauſa pͥncipalis ſꝫ annexa. ſi d̓o condiciones predcē eſſēt diſpce̓s puto ꝙ ꝯſanguinitaeſſꝫ cauſa pͥncipalis et nō veritus doctrine vel ſc̄tas vite ſeu equitas iuſticie. ita ꝙ ꝯſanguineq prefercitur extraneo quantūcumqꝫ extraneꝰ pre-dcris condiciones hoberēt et conſanguineꝰ careret abſqꝫ acceptione ꝑſo-ne eſſe nō poſſꝫ ¶ Ad j. eſt dicēdum. ꝙ in tali caſu priꝰ debemꝰ predictrepatri vel fratri vel conſanquineo ꝙͣ extranes. qꝛ hoc eſt de neceſſitute viteſine fide em̄ ſpūalis vite haberi nō poteſt. ꝓmouere autē aliquē ad prelaturam eccleſiciſticā eſt ſuꝑerogationis. ideo nō eſt ſimile. ¶ Ad. ij. eſt dicendū. ꝙ in beneficijs tēporalibꝰ que debent̉ alicui ẜm legem nature citteditur ille ordo. quē ponit ambroſius talia em̄ beneficie tēporalia que ex lege nature debent̉ alicui hereditaria ſucceſſiōe vel reipublice admīſtracōeque abſqꝫ peccato conſanguneis cicius ꝙͣ alijs debent conferri. ſecus autē