et ponitur xlv. di. multū deſtitutur ſi iuſticia teneatur ſine mīa vel mīo ſine iuſticia. vtroqꝫ em̄ iudex debet quoddā tēperamentū face̓ vt neqꝫ multa aſperitate exulturent̉ ſubditi neqꝫ nimia benigͥtate ſoluant̉ Non licesergo p̄pe reo vel malefico mīam ſine iuſticie exhibere ſꝫ ſalua iuſticia licꝫei mīam facere. Eſt autē duplex iuſticia quā p̄p tenetur ſalugire. vna priuata qua tenetur tueri vitum priuatā ſinguloꝝ. Altera publica qͣ tenet̉tueri vniu̓ſitutis iura publica puta vtilitatē reipū. tēt̉ reſpice̓ cui ip̄e p̄eſtSaluci ergo vtraqꝫ iuſticia et nō aliter p̄p p̄t malefico mīqꝫ facere ipſūimpunitū dimittēdo ⁊ alit̓ nō. vnde diſtuguendū eſt qꝛ aūt eſt maleficiūpͥucitū in ꝑſonā priucitā q publicā in rempublicū. ſi ergo eſt maleficiū pͥuatū licet pape ſaluo iure pͥuato ꝑſone cui actio ex maleficio cōpetit reū ſibi p̄ſentatū dimittere qd̓ cōtingit in duobꝰ caſibꝰ. Primo quādo ꝑſone ſatiſfactū eſt in re. ſcd̓o ꝙͣdo eſt ſatiſfactū ſibi in ſuci reputacōne. Exemplūprimi caſus hobetur de oibſolon cui pater remiſit penā cū iam tribꝰ qnniexul fuiſſꝫ vt habetur ij. R. xiiij. Epemplū v̓o ſecūdi caſus hobet̉ de filio vidue ꝓ quo ip̄a mater rogabat regem deiuid vt ꝑceret ei vt habetur ij. Rc. ſupradcō. ſi vero maleficiū ſit publicū tūc ſalua vtilitate rripu. licet p̄pereū impunitū dimittere qd̓ ſimiliter contingit in duobꝰ coſibꝰ. Primo cūex punitione euidēter dampnū notobile reipū. timet̉. ſcd̓o cū ex dimiſſione euidens vtilitas aliqua ſpercitur Exemplū primi coſus hobetur ij. R.xix. de ſemei quem rex deiuid īpunitū dimiſit ne pax noui regni turbaret̉Exemplū vero ſecundi caſus hobetur de ioob qui interfecit abner quē rexſimilit̓ impunitū dimiſit vſqꝫ ad tempus ſalomonis ne vtilitus reſiſtē-di inimicis impediretur quia vir bellator et princeps militie erat. ¶ Adpͥmū ergo eſt dicendum ꝙ rex cichab merito fuit corrigēdus quia dimiſitregem ſyrie ꝯtra diuinā iuſticiam cum eſſꝫ publicus hoſtis ppl̓i e deo electi nec hoc fecit ſaluai vtilitate rripu. ſꝫ incigis hoc erat ad reipū. ſubuerſionē. ¶ Ad ij. ē d̓d̓ ꝙ iudex debet iudiccire ẜm leges putū ẜm legū equitatēex diuerſis legibꝰ collectā nō autē ẜm vnius legis rigorē ⁊ ſeueritatē. vn̄d̓t iuriſconſultus ꝙ ius ciuile nō eſt niſi tota lege ꝓſpecte in aliqͣ ꝑticulaeius iudiccire vel reſpondere ¶ Ad terciū eſt dicēdū ꝙ nō eſt ſimile de innocētis abſolutione ⁊ malefici punicione qꝛ innocētis obſolucō eſt opusiuſticie meꝝ ⁊ ſpōtaneū ſꝫ molefici punicō ē opꝰ iuſticie qͣſi coactū. vn̄ iudꝓniora ſūt ad cbſoluēdū ꝙͣ ad ꝯdēpnādū Sāctiꝰ eſt eī vt dicit iuriſcōſultus innocētem ꝓpter nocentē obſolne̓ ꝙͣ innocentem ꝓpter nocentem condempncire.D ſeptimū ſic ꝓcedit̉ videt̉ eī ꝙ p̄p ſuie pecccto legibꝰ īꝑalibꝰ vti nōpoſſit qꝛ qd̓ nō ē licitū lege̓ n̄ ē liciū illo uti lex eī a legēdo dcā ē Sꝫ ſobit̉ auctoritate hiero. xxxvij. di. ꝙ in vanitate et obſcuritate ſenſq ābulat