debebat de voto implendū et iuſta īpotentia totoliter impedit effectu precipue impotentia mortis. Puto ergo ꝙ ſi aliquis aſſūpta cruce cū ꝓpoſitofirmo trāſfretandi faciendo totū ꝙ in ſe eſt de īplendo ꝓpoſitū ſi ſit cōtritꝰet cōfeſſus de omībꝰ peccatis morlibꝰ p̄cedentibꝰ et moritur nullo ſuꝑadditō poſt crucis aſſūptionē moͣrli peccato; plenā oīꝫ pcc̄oꝝ indulgētiā ꝯſeq̄tur Cbmpleuit em̄ votū iuris interp̄tatione licet nō operis executione; eoip̄o ꝙ fetit qd̓ potuit et debuit nec tenet̉ ad plus faciendū ⁊ p̄cipue ſi caliꝰfuit intentio indulgentium dantis. ¶ Ad pͥmū ergo eſt dicendū ꝙ nō eſtſimile de baptiſmo et indulgentia qꝛ ibi ſolū opus oꝑctū virtutē remiſſionis hobet hic vero nō. ymmo opus oꝑdns. in baptiſmo em̄ indulgētio hobetur per modū ſacramenti. Sed per indulgentium deitur remiſſio ꝑ modum meriti oꝑantis. vnde īdulgentia reputatur volūtas perfecta ex quoparata eſt ẜm illud quod poteſt et quod hobet. ¶ Ad ſcd̓m eſt dicendū ꝙnō ꝑ ſolam crucis aſſūptionē hobetur indulgentia niſi homo faciat quodin ſe eſt de ad impletionepoti. ſed faciendo totum qd̓ in ſe eſt habetur induldulgentia licet nō ſubueniant̉ terre ſanctē Principalis em̄ intentio popeeſt ſalus filioꝝ ecc̄īe et ad hunc ordincit finem qͥ eſt ſubuentio terre ſanctead cuius ſubuētionem ſufficit ꝙ ficit qͣntum in ſe eſt vt indulgentiā conſequatur. ¶ Ad terciū eſt dcēdū ꝙ talis vt puto nō conſequitur indulgentiam qn̄ nō fecit totū qd̓ in ſe erait eoip̄o ꝙ ante horam quā indulgētio valere debebat poſuit obſtaiculū indulgentie ꝑ ꝯtractionem morlis culpeAd terciū ſic ꝓceditur videtur em̄ ꝙ indulgentiā datū ꝑ p̄pm clericiet veligioſi non cōſequātur; qꝛ indulgentio non valet niſi indigentib. ſꝫ clerici et religioſi ꝓpter votum caſtitatis emiſſum et ꝓpter ſtatu perꝑfectionis in quo ſūt hobent habūdantiā meritoꝝ nō ergo indigent indulgentici ꝓpter habundantiā meritorū aliorū. ¶ P illud non debet applicari religioẜ qd̓ facit ad deſtructōeꝫ regularis obẜuantie qꝛ ipſi voto ſūt qͥſtricti. ſꝫ diſcurſus potiſſime facit ad diſſolucōeꝫ r̄gularis obẜuantie. vndeex hac de cauſai omnis diſcurſus ꝓhibetur moncichis ⁊ religioſis ergo in-dulgentio que ſine diſcurſu acquiri non poteſt religioſis cpplicare non debet. ¶ Preteres indulgentia quandoqꝫ deitur pro bellantibus contra rebelles et inimicos eccleſie. ſed bellcre interdicitur clericis et religioſis er-go indulgentia applicari eis non debꝫ. ¶ Ili contrariū ē quia actus actiuorū ſūt in patiente p̄diſpoſito. ſed religioſi incigis ſūt diſpoſiti ꝙͣ alij exiſtentes in ſeculo ergo eis maxime applicanda eſt. ¶ Rn̄ſio Dicēdum ꝙvt indulgentia voleāt alicui ex parte dantis requiritur auctoritas ⁊ cāpro qua fit. iuſticie equitus Ex porte vero recipientis requiritur ꝙ hobeat fidem in intellectu. qꝛ non niſi homini xp̄iono indulgentia poteſt doriqui firmiter credāt papau poſſe dare et ſe poſſe reciꝑe et hobeat coritūtē
Download single image
avaibable widths