glorieri quantū ē in ſe fatetur iuſticiam illam a deo non hobere ⁊ ſic ſubtrahit ſe a iuſticici dei. exquo ſue appellationis ꝓpriā iuſticium ponit. appellās ergo iſto modo ad deū appellat cōtra deū. In conſpectu em̄ homi-nis homo poteſt appellare et ꝓpriam iuſticiā ſtatuere cū ob ipſo homo nōpecipiat iuſticiam. et alic bona ſua interiore et ab ea nō cognoſcātur niſiilla q̄ foris appurēt. ſꝫ in cōſpectu dei talis appellatio vel iuſticie fundacōnon habet locum. ¶ Ad primū ergo eſt dicendū. ꝙ ſanguinis abel exclomatio nō fuit appellatio vel accuſatio. qꝛ vt ibi dicit glo. euidētia patratiſceleris nō indiget clamore accuſaicōnis vel appellatiōis. ſꝫ fuit diuine iuſticie vindicte expreſſio. vn̄ dicit glo. Nugnq eſt iuſticie virtus q̄ vindittam exprimit ꝓ ſanguine innocentis. ¶ Ad ſecundū ſimiliter eſt dicendū. ꝙ clamor filioꝝ iſrahel fuit expreſſio diuine vindicte. nec tamē hāc fecit deus immedicite perſeipſū ſꝫ mediāte Moyſe cui dictū eſt. veni vt mittum te ad pharcionem vt educais ppl̓m meū filios iſrahel de egipto. ſic mediā̄te p̄p deus facit in preſenti vita iuſticiā vic appellationis de omnibuˢop̄pſſis a cuius ſententia appellcire eſt valde periculoſū. ſicut periculoſūfuit Datan et Abyron qui ſubtraxerunt ſe a ſentētia Noyſi. ¶ Ad terciū eſt dicendū. ꝙ recurſus Iuzāne ad deū nō fuit per viā appellationiꝰſꝫ per modū deuote ſupplicationis. et iſti duo recurſus ſunt liciti vt ꝑ mo-dū appellationis recurratur ad hominem. potiſſime ad vicariū iheſu xp̄iet ꝑ modū orctionis et ſupplicationis vecurrat̉ ad deū.Iterciū ſic ꝓcedit̉. videt̉ em̄ ꝙ appellatio facta ad deū ſit admittēda. qꝛ nulli eſt dāda materia deſperādi. ſꝫ ſi ci ſententio iniuſte leta c p ad deum appellari non poſſet daretur homini materio deſperandiexquo ad aliquē recurvere non poſſet. ergo videtur ꝙ talis appellatio ſitadmittenda. ¶ Gracionabile eſt ꝙ cum deeſt auxiliū humanum que-ratur diuinū. ſꝫ ij. Poralipp. xxiij. in perſona illius ſancti regis Ipſaphatcum deeſt nobis auxiliū humanū. hoc ſolum eſt nobis refugiū vt oculosnoſtros dirigamus ad deum. Sed de ſententia iniuſte lata ⁊ pͣp non po-teſt hoberi auxiliū humanum. racionebile ergo eſt ꝙ appelletur ad deū.pſuperboꝝ depreſſio eſt deo placita. iuxta illud Iudith. ix. Superbiab inicio deo non placuerunt. ſꝫ humilium et manſuetoꝝ ſibi ſemꝑ placuit deprecatio. Sed in tali appellatione qua appellatur a pͣp ad deum ſeqͥtur oppſſorum liberatio et ſuperborum humiliatio. videtur ergo ꝙ talisappellatio ſit racionabil̓. ¶ In contrarium eſt qꝛ ſubterfuge̓ iudicium odeo inſtitutum eſt ſubterfugere ordinem diuine iuſticie. ſꝫ ſic appellōs videtur ſubturfugere velle iudicium ⁊ deo inſtitutum. non ergo talis appellatio admittēda eſt. ¶ ℟. Dicendū ꝙ appellatio facta a pͣ ad deum racionabiliter ē vepellēda et nō admittēda ꝓpter duo. Primo quidē qꝛ omniˢ3