cōtra metulerunt teſtimonium. Ꝙ ſubditur ibi Ꝙ dn̄s exaudiuit voremeiuꝫ. appellatio ergo ad deum de cauſa iniuſta nō eſt cōtra deum. Incōtrarium eſt. qꝛ ꝙͣ ē medius et ſequeſter inter deum ⁊ hominem. ſicut fuit moyſes. iuxta illd̓. Deutro. v. Ego ſequeſter et medius fui inter deumet vos. ſꝫ Dathan et Abyron. qui cōtempſerunt ſentētiani moyſi ſubmerſi ſunt in infernum. acſi cōtempſiſſet ſentētiam dei. ſicut ſcribitur Qu̓i. xvi.Fidet̉ ergo ꝙͣ appellare a p̄p ad deum ſit appellcire cōtra deum. . Dicendum. ꝙ appellctio quārum ad p̄ſens triai importat. Primo ordinē iu-diciarium. et per cōſequēs diuinam ordincitionem. qꝛ vt dicitur ad Romoxiij. Que a deo ſunt ordinato ſunt. Secūdo importet tēporis determinationem. quia in prefinito ⁊ determinato tēpore appellatio fiendo ē. Tercioimportait ꝓprie iuſticie defenſionem. qꝛ quicumqꝫ appellat cōfidit de ꝓpriaiuſticia. et ꝓpriani tanꝙͣ fundamentū ponit. Ex iſtis ergo tribus oſtendipoteſt. ꝙ quicumqꝫ in p̄ſenti vita a pͣp appellat ad deum appellat cōtra deum. Primo quidē ex p arte diuine ordinationis. Nam ſuꝑ illo verbo. j. adChor. iiij. Nichi autē ꝓ minimo ē vt a vobis iudicer. aut ab humoino diedicit glo. Duo eſſe genera iudicioꝝ. Dnum humanū quo iudiceit hominēin p̄ſenti vita. qd̓ apoſtolus appellat diem hominis. Aliud diuinum quoiudiccibit deus in fine ſeculi. qd̓ apoſtolus cippellat diem dei Cſ ergo ap-pellcicō nō innitctur iudicio quo iudiccibit deus. ſꝫ innitritur ꝓprio iudicioquo iudictetur homo in p̄ſenti vita quicumqꝫ appellcit ⁊ p̄p ad deum vultſubterfuge̓ iudiciū illud in quo deus ordinauit vt iudicet in p̄ſenti ſeculoEt quātum ē in ſe vult ſubterfugere ordniationem diuinā et reſiſtēdo diuine ordinationi ẜm cpoſtolū. reſiſtit diuine volūtati. appellans ergo iſ-to modo a p̄p ad deum appellot contra deum. Secūdo qꝛ talis appellatiorep̓ugnat temporis determinationi. Num deus prefixit diem determina-tum in qua omnes iudicēdos per ipſum oportet p̄ſenturi ante tribunal ipſius vt recipiat ꝑiiuſquiſqꝫ ꝓut geſſit in corpore Sicut dicit apoſtolus j.ad CIor. v. Sꝫ cū appellatio ſit remediū iuris. quicūqꝫ in hac vita vultappellore ad deū vult iuri onte diē iudicij qui erit poſt hanc vitā ꝓcederein iudicio et vult via iuris preuenire diē q iudice ordinatū. Et ſic iſto modo oippellari ad xp̄m iudicē eſt appellcre cōtra iudicē. Tercio tulis oppelatio repugncit diuine iuſticie. Num cū ōnis appellotio innitait̉ iuri ⁊ iuſticie. ſequit̉ ꝙ quicūqꝫ appellat vult ſuā iuſticiā ſtatuere tanꝙͣ fundam̄tum et de ſua iuſticia hꝫ cōfidentium. Sꝫ ẜm cipoſtolū. ad Roͣ. x. Querentes ſuam iuſticiā ſtatuere iuſticie dei nō ſūt ſubiecti. oīs ergo appellās addeū cū appellcicō innitrit̉ ꝓprie iuſticie ſubtrahit ſe a diuinai iuſticia ⁊ ꝓuocat diuinā iuſticiā cōtra ſe. qꝛ cū nō iuſtificet̉ in cōſpectū eiꝰ ōnis viuēs cavo qͦcūqꝫ in cōſpectu dei vult ſtatuere ꝓpriani iuſticiam et depprici iuſticia