Non ergo viſibiliter ⁊ ſenſibiliter ꝑtractat cauſam delcitum ad ipſū perappellationē. Scribit̉ em̄. Donielis. ij. Sermo quē tu q̄ris rex grauis ēnec reperiet̉ quiſꝙͣ qui iudicet illum exceptis dijs quoꝝ non eſt cum ho-minibus conuerſatio. ¶ Ad primum ergo eſt dicendum. ꝙ deus nondeſerit ſuos fideles. ſꝫ ſemper ſuuenit eis in cauſa iuſta aūt via oppellotionis et ſic ſubuenit eis medicinte homine per ordinationem iudicioriā quod inter homines cigitur aut vici ſupplicationis et orationis perquā immutat cor iudicis de iniuſticio ad iuſticiā. et de malo ad bonū. Vn̄iſto modo ⁊ ſentētic ꝑcpe ad deum debet homo recurrere per orcitionem ⁊ſupplicationem modo quo dixit ille ſanctus Iacobus. Gen̄. xliij. Deus autē meus omnipotens faciat nobis eum placabilem. et remittat nobiſcumhunc fratrem noſtrum. et eum quem tenet in vinculis. Quandoqꝫ autempia remunerationis. qꝛ iuſto ſuo iudicio permittit ſuos fideles quādoqꝫinuuſte opprimi. vt ex eoꝝ paciētici ineigis eos remuneret. ¶ Ad ſecūdūeſt dicendū. ꝙ humana imuſticio nō ſemꝑ in p̄ſenti vite diſcutit̉. qꝛ eciādiſcuſſa vic appellationis ē modo iudicicrio plerūqꝫ defectum magnū patit̉. vt dicit Aliguſtinus. ꝙ lex iſta ciuilis que ē in regendo ciuitutes poſitu eſt multa cōcedit et multa impunita relinquit que tomen per diuinq̄iuſticiam iudictibunt̉. Et idem Auguſtinus ſuꝑ illo verbo. j. pet̄. v. Siiuſtus vix ſaluaibit̉. impius et peccator vbi patebunt. dicit. quare iuſtᶜvix ſalucibit̉. niſi quia iuſticiam dei tantā eſſe conſtat vt interdū que vident̉ in hominibus noſtro iudicio eſſe iuſta. iudicio dei inueniaintur iniuſta. Relinquit̉ ergo diſcucienda iniuſticia humana in futuro iudicio. ſꝫ inp̄ſenti vita non diſcutit̉ ⁊ deo vici appellationis niſi medignte homine etmedianto ordine iudiciario a deo inſtituto. ¶ Ad terciū eſt dicendū. ꝙ ſicut dicit glo. ſuꝑ illo verbo Illud dictum eſt ad terrorem illoꝝ qui putantpauperes oppreſſos nullum hobere tutorem. ſꝫ dn̄s omnipotens cauſasſingulorum in futuro iudicio tuebitur in quo reddetur vnicuiqꝫ ẜ oꝑa ſuoD ſecundū ſic ꝓcedit̉. Videt̉ em̄ ꝙ appellari a papa ad deum nō ſitappellore contra deum. quic plus valet appellatio viui ꝙͣ mortuiſꝫ imuſticia facta cibel a fratre ſuo appellauit ad deum iuxta illud. Gen̄.iiij. Vox ſanguinis fratris tui cloimat ad me de terra. ergo videt̉ ſimiliterꝙ de iniuſticia facta a p̄apa poſſit homo reclomare ad deum. ¶ Pappellatio eſt clomor de imuſticio facta ob inferiori iudice ꝑueniēs ad ſuꝑiorēſꝫ talis fuit clomor filioꝝ iſcahel ꝑueniēs ad deum. iuxͣ illud. exo. iij. Vidiafflictionem populi in egipto et clamorē eius audiui. Videt̉ ergo. ꝙ licitūſit a papa appellori ad deum. ¶ Preterra oppellore eſt iudicē ſuꝑ ſucicauſa impetrare. ſꝫ ſic appellauit Suzāna qn̄ dixit Don. xiiij. Deus eterne qui occultoꝝ es cognitor qui oſti oīa an̄ꝙͣ fiāt. tu ſcis quoniā falſumE 2