quantū ad p̄ſens p̄t ꝓbari. ꝙ in p̄ſentivitu appellari a pͣ ad deum ridiculum eſt et friuolū. Primo quidē ex parte ip̄ius appellationis Secūdo exparte pape a quo appellatur. Et tercio ex ꝑte dei ad quem appellat̉. Eſtnamqꝫ appellatio remedium ad releuādum oppreſſos iudicantium. ita ꝙex ꝑte cauſe ꝓ qua fit includit oppreſſoꝝ releuacōem. qꝛ non niſi ꝓ cauſainiuſta vel ꝓ iniuſtis oppreſſis appellctio eſt fienda Secūdo ex parte iudicis ⁊ quo appellatur includit apoſtoloꝝ peticōem vnde dicitur. ij. q. vj.ꝙ ab eo a quo appellatum eſt ad eum. Qui de appellatione cogniturus ēdimiſſorie litere dirigātur que vulgo apoſtoli appellātur vt monifeſte appareat ſuperiori iudici oppreſſum appellciſſe et ad noticiam iudicis inferioris deueniſſe. Tercio includit ex parte ipſius appellationis publicam circumſcriptionē. qꝛ dato ꝙ apoſtoli qui petūt̉ negēt̉ appare at iudici ſuꝑioriinferiorem iudicem talem appellationem nō lcitere exquo ſub manu publice circūſcripto ē Quarto ex parte tꝑis includit debitū determinacōnemquatinus ſic appellans non poſſit deludere ſuperiorem iudicem et inferi-orem vtriuſqꝫ iudicium ſubterfugiendo. Quinto includit teſtiū allegacōnem. qꝛ hijs peractis coram ſuperiori iudice adducūtur teſtes et ꝓcediturin cauſa ẜm allegato et ꝓbata. Sexto et vltimo includit cauſe concluſionem. quid ꝓnunticitur ſententici et concluditur in caiuſci. Ridiculum autem eſt dicere. ꝙ tali ordine iudciario recurratur ad deum in preſenti vita cū ip̄e in iudicio talem ordinem iudiciariū ſerucre non indigent. nouitem̄ decipientem et eum qui decipitur ſūt nudoi et operta oculis eius omnia nedū auteꝙͣ ſcribant̉. ſꝫ eciam anteꝙͣ fiant. Secūda racio accipit̉ ex ꝑte pape. ſolus em̄ ꝙͣp dicitur eſſe viccrrius dei. qꝛ ſolum quod ligatur ul̓ ſoluitur per eum hobetur ſolutum et ligatum per ipſum deum. Sentētia igitur pape et ſententia dei vna ſententia eſt. ſicut vnei ſententio eſt papeet adiutoris eius. Cum igit̉ appellotio ſemper ficit a minori iudice ad ſuperiorem ſicut nullus eſt indior ſeipſo. ita nulla appellatio tenet facta qpupa ad deum. qꝛ vnum cōſiſtorium eſt ipſius pape et ipſius dei. cuius cōſiſtorij clauiger et hoſtiarius eſt ipſe popa. nullus ergo poteſt appellcire s pͣp ad deū. ſicut nullus p̄t intrare ad cōſiſtoriū dei niſi mediāte pͥp quiē eterne vite cōſiſtorij dauiger et hoſtiorius et ſicut nullus p̄t appellcread ſeip̄m. qꝛ vnci ſm̄a ē et vna curici dei pape. Tercia racio accipit̉ ex porte dei ad quem appellat̉. dicit̉ em̄. ij. q. vj. ꝙ iudicia appellctionū ob eisſūt audiēda ad qͦs appellat̉. ita ꝙ ſicut iudices a quibus appellat̉ ſūt viſibiles et viſibilit̓ et ſenſibiliter ſentēticuerūt cōtra oppreſſos. ita viſibiliter et ſenſibiliter talis reuelctio oppreſſoꝝ dꝫ fieri ꝑ ſuꝑiores iudices adqͦs appellatū ē. plonū ē āt ꝙ deus iuiſibilis ē. Scribit̉ em̄ exo. xxiij. Nonvidebit me hō et viuet. Et in Iob ſcriptū ē Si venerit ad me nō videbo eū