¶ De

Que ꝯiūctio copulatiua ꝑ e. ſolam ſcribit̉. ⁊idē eſt qͦd ⁊ qn̄ eſt ꝓnomē ſcribit̉ ꝑ ae. dipthongon quae. ⁊ in ſingulari feminino et īplurali neutro. Et eſt interrogatiuū relatiuū ⁊ infinitū.Quia ⁊ qm̄ in eodē ſenſu. Sꝫ qm̄ ꝓpͥe p̄ponit̉. ⁊ ſic ſeq̄ntē ſenſū alligat. vt Qm̄ diſcisdiſco. Quia qͥppe poſtpōit̉ ⁊ ſuꝑiorē ſenſūꝯfirmat. vt ſcio qꝛ didici. ⁊ qꝛ ſillabicat̉. etd̓r quianaꝫ .i. qꝛ vl̓ cur. Un̄ ꝟ̓gil̓. Heu qm̄tanti tinxer̄t ethera nimbi.Quidē ꝯiūctio affirmatiua. ⁊ cor. pͥmā. Un̄Facetꝰ. Mēte qͥdē leta decorat̉ florida vita. Et inde ꝯpōit̉ ſiqͥdē. Eqͥdeꝫ āt ſimplexeſt. vide sͣ in ſuo loco in e. lr̄a.Qui diu due ꝑtes pro vno affirmatiuo aduerbio .i. certe. vere.Quin .i. vt nō. vl̓ vt ꝯiūctio adiūctiua Quin.i. gͦ ꝯiūctio ē collectiua. Quin i. potiꝰ. aduerb̓. eligēdi. Quin. i. cur nō. vl̓ cur aduer.īterrogādi. Quin .i. certe. aduer. affirmandi. Quin .i. ſuꝑ. aduer. ordinis. Et ꝯponit̉Quintiā .i. inſuꝑ. aduer. ordīs. ẜm HugItē inuenit̉ qͥnimo .i. potiꝰ vl̓ certe aduer.affirmādi vl̓ eligēdi. vel pn̄t eſſe due ꝑtes.Et ſcias ꝙ ī Luce euāgelio vbi d̓r Quinimo beati qͥ audiūt ꝟbū dei ⁊ cuſtodiūt illud. Ita diſtinguēdū eſſe videt̉. Quinimobeati. deinde beati qͥ audiūt v̓bū dei ⁊ cuſtodiūt illud. Et ꝓd̓. pe. qͥnimo. qꝛ imo hꝫpͥmā longā.Quindeciēs aduer .i. qͥndecim vicibꝰ.Quintiā. aduer. ordinis .i. inſuꝑ. ⁊ d̓r a qͥn ⁊etiam.Quinimo. vide in quin.Quin potiꝰ .i. magꝭ. ẜm Pap̄.Quinqͣgeſies aduer. nūeri .i. qͥnqͣgīta vicibꝰ⁊ d̓r a qͥnqͣginta ẜm Pap̄.Quinqͥes .i. qͥnqꝫ vicibꝰQuippe .i. nimiꝝ. ſine dubio. certe. ꝯfirmatiuū aduer. Eſt em̄ ſicut ſcꝫ videlicꝫ. Et ꝓd̓.pͥmā poſitōe.Quo īterrogatiuū ad locū. vt Quo vadis.Reſpōſiua eiꝰ. huc. illuc. iſtuc.Quocirca. eſt ꝯpoſitū a qͦ ⁊ circa Et nota ꝙcirca ꝑ ꝯpoſitōꝫ vl̓ potiꝰ ꝑ qͣndā irregularitatē iūgit̉ cum iſtis .ſ. quo circa. ꝓ ꝯiūctione cauſali vl̓ illatiua. Circūcirca vl̓ circūquaqꝫ.Quodā modo. due ꝑtes ſūt. vn̄ duobꝰ accētibꝰ regēde ſūt. Quidā tn̄ grauāt mo. et tc̄

laris vocū ꝯgeries. fungēs loco vnius dictionis.Quo minꝰ. due dictōes ſt̓. Pap̄ tn̄ dic̄ Quominꝰ .i. alit̓ nō. ꝓ vna dictōe ſumēsQuo modo. due ꝑtes ſūt ī euāgelio Luce. jvt Quo modo fiet iſtd̓ qm̄ virū nō cogͦſco.Aliqn̄ qͦmodo videt̉ eſſe dictio ꝯpoſita. ſꝫpotiꝰ ē ibi q̄dā irregl̓arꝭ vocū ꝯgeries. queponit̉ loco vniꝰ dictōis. vt qūo .i. qͣlit̓. et tc̄accētuat̉ ac ſi eſſꝫ vna dictio. ⁊ acuit̉ qͦ. ſedmo grauat̉.Quondā. aduer. tꝑis. ꝑ q. ſcribit̉. qꝛ deriuatur a quando.Quoniā. ꝯiūctio cauſalis vl̓ ſubcōtinuatiua. Cauſalis. vt Quoniaꝫ ꝓdeſt tibi lege.Subcōtinuatiua. vt Qm̄ ambulat mouetur. Sic quoqꝫ qꝛ vl̓ gͦ vna pars eſt ẜmPap̄. Et differt quoniā a quia. ſic̄ habesin quia.Quoniāquidē .i. quia vel gͦ vna ꝑs eſt cōpoſita a quoniā ⁊ qͥdē. ⁊ tūc grauat̉ qͥ ⁊ acuit̉an. Pn̄t etiā eſſe due ꝑtes. ⁊ tūc duobꝰ accētibꝰ regūt̉. ⁊ acuit̉ qͥ. et ſcribit̉ tūc qͦniamꝑ m. ⁊ tūc quoniāquidē idē eſt qd̓ qꝛ. certe.Et ſic ſumit̉. j. Coꝝ. xv. Qm̄ qͥdē ꝑ hoīeꝫmors. ⁊c̄.Quoqꝫ ē ꝯiūctio copulatiua. Accipit̉ em̄ ꝓet. vel etiā. et notat qn̄qꝫ ſimilitudinem. vtTu quoqꝫ fac̄ ſimile. tn̄ loco aduerbij īuenit̉ ꝓ certe.Quorſum .i. ꝟſus quā ꝑtem. Et ꝯponitur aquo ⁊ ꝟſum. et ſyllahicat̉ quorſum. ⁊ dicit̉quorſumcūqꝫ .i. verſus quācunqꝫ ꝑtē. ẜmHug.Quotidie. aduer. tꝑis. ⁊ d̓r a qͦt ⁊ dies. qͦd vicioſe ſcribit̉ ꝑ c. vt vult Hug. Nā ꝑ qͣ ſcribi dꝫ. Hoc etiaꝫ vult Pap̄. Et a qͦtidie d̓rqͦtidianꝰ. a. ū. ſic̄ a meridie meridianꝰ. a. ū.Unde quotidianū in Pater nr̄ debꝫ ſcribi ꝑ q.Quotiēs. aduer. nūeri .i. freq̄nt̓. multotiēs.Quotiēs .i. qͦt vicibꝰ. Cui rn̄det̉. ſemel. bister. ⁊ ſimilia. ⁊ deriuat̉ a qͦtꝰ. ⁊ ſyllabicat̉urqͦtienſcūqꝫ.Quouſqꝫ .i. qͣꝫdiu. aduerb̓. tꝑis. Quouſqꝫ .i.ad quē locū. aduerb̓. loci. Un̄. Tempꝰ ſiuelocū dic ſignificare qͦuſqꝫQuur. aduerbium interrogādi. p̄t deriuaria qͥ. ⁊ ſcribit̉ ꝑ q. ⁊ geminū u. vl̓ p̄t deriuaria gtō cuius de qͥs. ⁊ tūc debet ſcribi ꝑ c. etvnū u. ſicut cur. At ita cōmuniter ſcribit̉ẜm modernos.

y 3