¶ DeQ
Un̄ Uirgil̓. vij. eney. Tartareā intēdit vocē qͣ ꝓtenꝰ omne ꝯtremuit nemꝰProtinꝰ. aduer. tꝑis vl̓ ordīs .i. cito. ſtatimꝯtinuo vl̓ ꝯſeq̄nt̓. ⁊ cor. pe. Un̄ Ouidiꝰ inep̄i. Protinꝰ abductis ſonuerunt pectorapalmis.Pube tenꝰ. due ꝑtes ſunt .i. vſqꝫ ad pubertatis tempꝰPublicitꝰ. aduer .i. publice. ⁊ d̓r a publicꝰ.Et cor. ci.Pulſim. aduer. a pello. lis.¶ DeSQua eſt īterrogatiuū ꝑ locū. vt Qua trāſiſti. Reſpōſiua eiꝰ. hac. illac: iſtacQua de re. i. ꝓpt̓ quā rē. cur. qūo. qͣ rōne.Quadragies. aduer. nūeri .i. qͣdragīta vicibꝰQualit̓. aduer. interrogatiuū.Quā ē ꝯiūctio diſcretiua vl̓ electiua. vt Diues eſſe volo qͣꝫ pauꝑ. vl̓ Bonū ē ſperare īdn̄o qͣꝫ ſꝑare ī pͥncipibꝰ. Etiā ē aduer. ſimilitudīs. vt tā plato qͣꝫ ſortes legit. Etiā eſtaduer. ꝯꝑandi. vt Ille ē maior qͣꝫ ille. Et ēaduer. qͣntitatꝭ. vt Iſte qͣꝫ pōt legit. Et ẜmhāc ẜcatōeꝫ p̄t qͣntꝰ deriuari a qͣꝫ. Et qͣꝫ cōponit̉ ꝑ geminatōeꝫ. ⁊ d̓r qͣꝫqͣꝫ .i. qͣꝫuis ꝯiunctio aduerſatiuaQuālibꝫ .i. qͣꝫuis. ⁊ acuit̉ pe. Un̄ Gre. Multu reliqͥt qͥ quālibꝫ paꝝ tm̄ deſeruit.Quāobrē. aduer. īterrogādi ẜm DonatumEt acuit̉ penl̓. ẜm q̄ſdā. ⁊ videt̉ eē q̄dā irregularꝭ aggregatio dictionū q̄ ponit̉ locovniꝰ dictōis potiꝰ qͣꝫ ꝟa ꝯpoſitioQuāuis .i. qͣꝫqͣꝫ. vel licet. tn̄. ꝯiūctio aduerſatiua. ⁊ acuit̉ penl̓.Quanā .i. in qͣ ꝑte ſyllabice hꝫ nā ẜm Pap̄.Quādiu. qn̄ ē vna ꝑs acuit̉ penl̓. vide etiaꝫſupͣ in diu. Et ē qͣꝫdiu. vſqꝫ ad quē finē. vl̓vſqꝫ ad qͦd tꝑs ẜm Pap̄.Quādo deriuat̉ a qͣꝫ. ⁊ eſt aduer. tꝑis. ⁊ eſt īterrogatiuū. īfinitum. relatiuū. Et ꝯponit̉vel ſillabicat̉. ⁊ d̓r qn̄qꝫ ⁊ qn̄cūqꝫ ⁊ qͣndoqͥdē i. qꝛ. Et cor. qͥ. Et ſiqn̄. neqn̄. aliqn̄. antepenl̓. acuūt. Et nota ꝙ qn̄ hꝫ ſex ꝯpoſitiones tm̄ ẜm aliqͦs. vt ſiqn̄. neqn̄. aliqn̄. qn̄qꝫqn̄quādo. qn̄cūqꝫ. Ex hͦ pꝫ ꝙ qn̄qͥdē nō eſtꝯpoſitio ꝟa. ſꝫ pōit̉ aliqn̄ loco vniꝰ ꝑtis Eteſt potiꝰ q̄dā vocū ꝯgeries irregularis qͣꝫꝯpoſitio. ⁊ tūc accētuat̉ ac ſi eſſꝫ vna dictiovt Extēplo. defacili. decetero. ex improuiſo. ⁊ cetera cōſimilia.
Quanqͣꝫ .i. qͣꝫuis. licet. Et nota ꝙ qͣꝫqͣꝫ. ⁊ ſil̓ia.hn̄tia m. an̄ q. ꝑ n. ſcribunt̉.Quātiſper .i. q̄ntū. vt qͣntiſper valet res iſtaTantiſper.Quantotiꝰ. aduerbiū .i. qͣnto ociꝰ. velociuscitiꝰ. ⁊ ꝯpōit̉ a qͣnto ⁊ ocius aduerbioQuāto minꝰ. due ꝑtes ſūt ſic̄ ⁊ qͣnto magꝭ.et ita ſub duobꝰ accētibꝰ ſūt proferēde ẜmHug. in libro de dubio accētuQuapropt̉ .i. qͣꝫobrē. ꝓpterea. qͦ pactoQuaſi .i. ſicuti. tanqͣꝫ. velut. Et ponit̉ qͣſi aliqn̄ ꝓ ſimilitudine. aliqn̄ ꝓ veritate. Pro ſimilitudine. Unde Paulus. Quaſi triſtesſemꝑ autē gaudentes. Pro veritate vt ineuangelio Ioh̓is. Uidimꝰ gloriā eius gloriaꝫ quaſi vnigeniti a patre. Aliquādo nihil differt vtrum ꝓ ſimilitudine an ꝓ veritate ponatur. vt Iob. Quaſi impios percuſſit eos in loco videntiū. Sed ibi. Sicut impius inimicꝰ meꝰ ⁊ aduerſariꝰ meusqͣſi iniquꝰ. Sicut ⁊ quaſi vt vult Gregoriꝰ ꝓ affirmatōe potiꝰ qͣꝫ ꝓ ſimilitudīe dicctū videt̉.Qua tenꝰ. vide infra in quatinꝰQuater. aduerbiuꝫ nūeri. a qͣtuor deriuat̉.⁊ ſcribit̉ ꝑ vnūt. Et breuiat̉ qua. vn̄ Pracius in pͥma ep̄i. Me qͣter vndenos ſciasimpleuiſſe decēbris Quattuor āt nomē ꝑduplex t. ſcribit̉.Quaternatim. aduerbiū .i. ꝑ qͣternos. ⁊ d̓r aquaternusQuatinꝰ. ꝓ vt eſt ꝯiūctio cauſalis ꝑ i. ſcribitur. ⁊ deriuat̉ a qua. Poteſt etiā eſſe ꝯiunctio adiūctiua. Sed qua tenus ꝑ e. ſuntdue ꝑtes. ⁊ acuitur te. Unde in Greciſmod̓r. Dictio quatinꝰ eſt oratio qua tenꝰ eſto.Dictio ſub media breuis eſt. oratio longaSi fiat proſa breuiat tn̄ vtraqꝫ metrum.Et nota ꝙ vt ꝙ ⁊ qͣtinꝰ. ꝯiunctōes ad inuicem in hͦ differūt. qꝛ vt cauſam remotiorēSed qͣtinꝰ recipit cām ꝓpinqͥorē. Ꝙ veroꝑtinet ad vtrūqꝫ. Unde incōgrue d̓r. Uolo qͣtinꝰ legas. ſꝫ bn̄ d̓r. Uolo vt legas. qͥavolūtas longiſſima eſt ⁊ nimium infinitaPoſt qͣtinus ergo vel ꝙ recte ſequit̉ hͦ cōiunctio. vt hoc modo. Rogo vos vt quatinus mihi veſtrū auxilium impendatis.Uel fic. Poſtulo ꝙ michi dignemini ꝓuidere vt poſſim in ſtudio cōmorari. Sednō adeo bene d̓r. Rogo vos vt bene mihifaciatis ꝙ vel quatinꝰ poſſim in ſtudio ꝑmanere.