¶ DeB
¶ DeRRacha eſt īteriectio affectū indignātꝭ oſtēdēs. ſic̄ cū dolemꝰ dicimꝰ heu. ⁊ eū letamurvach. ⁊ ſil̓r cū īdignamur dicimus racha.Uel racha .i. inanis et vacuꝰ. quē vulgatainiuria abſqꝫ ſenſu vl̓ abſqꝫ cerebro dicerepoſſumꝰ. ⁊ ē hebreū. ⁊ acuit̉ ī fine. Sꝫ pͥusdictū melius valet.Radicitus aduer .i. funditus vſqꝫ ad radicem.Nancorditer aduer .i. iraſcibiliterRaptim. aduer .i. feſtināter. violenter. quaſi ruptim.Raro. aduer .i. interdū. aliqn̄.Re p̄poſitio inſeꝑabil̓ aliqn̄ notat reiterationē. Und̓. Hec tria re ſigͣt. ſurſū. retroqꝫcōtra.Repēte .i. cito. ſubito.Reuera .i. certe. veracit̓. aduer. ⁊ eſt ꝯpoſitūvl̓ ſūt duę ꝑtes poſite ꝓ vna.Retro. aduer. loci. Et ꝯponit̉ cū de. vt Deretro. ⁊ cor. re naturalit̓. Un̄ in Aurora d̓rDe retro reſpiciat animo quicunqꝫ deliquit.Retrorſum .i. de ſūmo vſqꝫ ad infimū deorſum. vel tergotenꝰRite .i. recte ẜm Priſtianū. ⁊ d̓r a ritu. Pap̄.ꝟo dic̄. Rite. recte. iuxta morē legitime probe.Rapatim. aduer .i. ꝑ ripas. vl̓ de ripa ī ripāet deſignat locum riparum. ſicut oſtiatimoſtioꝝ.Roſim. aduer .i. mordaciter. a rodo. dis.Rurſus vl̓ rurſū .i. denuo. iteꝝ.¶ DeOSagaciter .i. prudēter. ingenioſe.Saltē. ꝯiūctio aduerſatiua. cū diminutōeꝑ ſyncopā fit a ſalutē. ⁊ ē tractū a captiuisqͥ qn̄ capti erāt ex timore nō valētes loquiītegre dicebāt. Saltē. ſaltē. ſaltē. qͣi dicerētvt vitam et ſalutē nō amitterēt. Itē inuenit̉ ſaltim ꝑ i. ⁊ d̓r a ſaltu. Un̄ dic̄ pͥſtianꝰ īxvj. li. Saltu. ſaltuatim vel ſaltim .i. ſaltando. ⁊ eſt aduer. qͣlitatꝭ. Un̄. Saltim ſaltādo. ſꝫ ſaltē diminuēdo.Sane .i. bene. certe. recte.Sat aduerbium. per apocopam fit a ſatis⁊ ponit̉ loco nominis. vt ſat eſt .i. ſuffic̄. ẜmPapiā.Satyrice .i. rep̄henſorie.
Satis. aduer. qͣlit̓atꝭ. ſꝫ pōit̉ qn̄qꝫ pro ſufficiēs. Un̄ Lucanꝰ. Tu ſatꝭ ad vires romana in carmina dandas. Et inde ꝑ apocopam ſat.Satius .i. melius. aduer. ꝯꝑandi. ⁊ d̓r a ſatis. Un̄ dic̄ pͥſtianꝰ in tractatu aduerbioꝝ.Satiꝰ ꝓ meliꝰ. Un̄ Aug. Satiꝰ ē mori fame qͣꝫ veſci idolotico. Et ſcribit̉ ꝑ t. qd̓ accipit ſonū de c. Quidā legūt ibi ſauciꝰ ꝑ u.ſꝫ male ⁊ corrupteScilicet .i. ſcire licet. nimiꝝ. aduer. eſt affirmādi. vl̓ ꝯiūctio copulatiua vl̓ expoſitiuaẜm qͦſdamSe eſt p̄poſitio. ⁊ inuenit̉ ſolū ꝑ ꝯpoſitōeꝫSex em̄ ſūt p̄poſitōes q̄ nō inueniūt̉ niſiin ꝯpoſitōe. ſcꝫ di. dis re. ſe. an. con. Et ſigͣtſe aliqn̄ ſine. vt ſegnis qͣi ſine igne. Et ſedulus ſine dolo. Aliqn̄ ſeorſum. vt ſeduco. qͣꝛſeorſū duco. Itē ſe etiā eſt ꝓnomē. ⁊ geminat̉ ſeſe.Iecretim. ſecreto. vel ſecrete .i. occulteSecūdū. illud nomen ponit̉ loco aduerbijloci vel qͣlitatꝭ. vel potiꝰ ſimilitudinis. cumd̓r Scd̓m Lucam. vbi greci dicunt EataLucam.Secꝰ a ſe p̄poſitōe deriuat̉. ⁊ deſeruit actōꝫcaſui. vt ſecꝰ Petrū .i. iuxta Petrū. Poteſtetiā eſſe aduer. ⁊ eſt idē qd̓ alit̓ vl̓ alias. vl̓ꝓpe. vl̓ iuxta. Et ẜm qͦſdā idē d̓r ſecius. Itēin Greciſmo d̓r. Dic ſecꝰ eſſe alit̓ iuxtaqꝫ localiter vnū. Dices aſt aliud tu dices quali:tatiue.Sed ꝯiunctio eſt aduerſatiua. ⁊ dꝫ ſcribi ꝑd. Antiqͥ em̄ dicebāt ſedū ꝓ ſed. Nos veroduas lrās vltimas abſcindimꝰ ⁊ dicimusſed ꝑ apocopā.Sedecies .i. ſedecim vicibꝰ.Sedenim. vna ꝑs. vel loco vniꝰ ꝑtis ē. Un̄in ꝟſibꝰ ſibille legit̉. Sctōꝝ ſedenim cuncte lux libera carni. Unde. ij. Mach̓. vij.Sedenim mūdi creator ⁊c̄.Sedtamen .i. atcōtra. aliqn̄ ſt̓ due ꝑtes. aliqn̄ eſt dictio ꝯpoſita. ⁊ tc̄ gͣuat̉ tā. Uel eſtq̄dā irregl̓arꝭ vocū ꝯgeries. q̄ ponit̉ ꝓ vnadictōe.x3Sedulo. aduer .i. inceſſant. iterato. freq̄nt̓.aſſidue.Segniter. aduer. i. pigriter.egregatim .i. diuiſim. ſeꝑatinSemel. aduer. nūeri .i. vna vice.Demꝑ. aduer. tꝑis .i. om̄i tꝑe.Senſim .i. paulatim. aduer. remiſſiuū. ⁊ d̓r