⁊ illequaſi amicꝰ moneat. obiurget. non iactācie ſtudio. ſꝫ affectu caritatis. Neqꝫ monitio aſpera ſit. neqꝫ obiurgacō cōtumelioſa. Sicut eīadulacōnis fugitās amicicīa debet eſſe. ita etiam aliena inſolentie. Quid eſt enī amicus niſiꝯſors amoris. Ad quē aīm tuū adiungas atqꝫapplices ⁊ ita miſceas. vt vnū velis fiei ex duobus. cui te alteri vt tibi ꝯmittas. a quo nichiltimeas. nichil ipſi ꝯmodi tui cauſa inhoneſtūpetas. Non enim vectigalis amicicia eſt. ſꝫ plena decoris. plena gratie. Virtus eſt enī amicicia. non queſtꝰ. quia non pecunia paritur ſedgrā. nec incitacōne p̄ciorū. ſꝫ cōcertacōne beniuolentie. deniqꝫ meliores amicitie ſūt inopūꝙͣ diuitū. ⁊ frequēter diuiītes ſine amicis ſuntquibꝰ habūdant pauꝑes. Non eſt enim veraamicitia vbi eſt fallax adulacō. diuitibꝰ itaqꝫpleīqꝫ aſſentatorie gratificātur. Erga pauperēnemo ſimulator eſt. veꝝ eſt quicquid differt̉pauperi. Huiꝰ amicitia inuidia vacat. Quid amicitia precioſius que angelis cōis ⁊ hominibus eſt vnde ⁊ dn̄s iheſus dicit. Facite vobisamicos. de iniquo mammona. qui recipiantvos in eterna tabernacula. Ipſe nos deus amicos ex ſeruulis facit ſicut ipſe ait. Iam vosmici mei eſtis ſi feceritis que ego precipio vohis. dedit formā amicicie. quā ſequamur vt