faciamus amici volūtatem. vt aꝑiamus ſecretanoſtra amico q̄cūqꝫ in pectore habemꝰ ſecreta⁊ illius archana non ignoremꝰ. Oſtendamusilli pectꝰ noſtrum. ⁊ ille nobis aperiat ſuū. Ideoinquit vos dixi amicos quia omnia qnecunqꝫaudiuia patre meo nota feci vobis. Nichil ergo occultat amicus ſi verꝰ eſt. effundit animūſuum. ſicut effundebat miſteria dn̄s iheſus. Ergo qui facit mandatū. dei amicus eſt. hoc honoratur nomine. Qui eſt vnanimis. ipſe amicus ēꝙ vnitas animoꝝ in amicis ſit. nec quiſꝙͣ deteſtabilior. ꝙͣ qui amiciciā leſerit. vnde ī proditore dn̄s hoc gratiſſimum inuenit. quo eius cōdēpnaret ꝑfidiam. Quod gratie vicem non repreſentauerit ⁊ cōuiuijs amiticie venenū maliciemiſcuerit. Itaqꝫ ſic ait. Tu vero homo vnanīmis meus ⁊ notus meus. qui ſemꝑ mecum dulces capiebas cibos. Hoc eſt. non poteſt ſuſtineri iſtud quia vnaīmis appetiſti eum qui tibi donauerat grām. Nam ſi inimicus meꝰ maledixiſſet michi ſuſtinuiſſeu vtiqꝫ. et ab eo qui me oderat abſconderē me. Inimicus vitari poteſt aīcus non poteſt ſi inſidiai̓ velit. Illū cauemꝰ cuinon cōmittimꝰ conſilia noſtra. hūc cauere nonpoſſumꝰ cui conmiſimꝰ. Itaqꝫ ad aceruandampeccati inuidiā non dicit. tu vero ſeruus meusapoſtolus meus. ſed vnanimis meus. hoc eſt