Miſeremini mei amici. miſeremini. Non quaſiabiecta vox eſt ſed quaſi cenſoria Nā cū iniuſtearguit̉ ab amicis rn̄dit. Miſeremini mei amicihoc eſt. miſericordiā debetis facere. Opprimitisautem vos. ⁊ impugnatis hominē. cuius erumpnis cōꝑati pro amicicia nos oportebat. Seruate igitur filij initam cum fratribꝰ amicitiā. quianichil eſt in rebus humanis pulchrius. Solatium quippe vite huiꝰ eſt. vt habeas cui pectusaꝑias tuū. cum quo archana participes. cui cōmittas ſecretum pectoris tui vt colloces tibi fidelem virū. qui in proſperis gratuletur tibi. in triſtibus compatiatur. inꝑſecucōnibꝰ adhorteturQuā boni amici hebrei pueri. quos a ſui amorenec fornacis ardentis flāma diuiſit. De quo loco vt ſupradiximꝰ bn̄ ait ſanctus dauad. Saul⁊ Ionatha ſpecioſi ⁊ clariſſimi inſeꝑabiles ī vita ſua. ⁊ ī morte non ſunt ſeparati. Hic eſt amicitie fructꝰ. non vt fides ꝓpter amicitiam deſtruatur. Non pōt enim homini amicus eē qui deofuerit infidus. Pietatis cuſtos amicitia eſt etequalitatis magiſtra. vt ſuꝑior ⁊ inferiori ſe exhibeat equalem. ⁊ inferiorem ſuꝑiori. Inter diſpares enim mores. nō poteſt eſſe amicitia. Etideo cōuenire ſibi vtriuſqꝫ debet grā. Nec auctoritas deſit inferiori. ſi res popoſcerit. nec humilitas ſuꝑiori. audiat quaſi parem qͣſi equalem