nos ſole. ⁊ mortuꝰ eſt filiꝰ eiꝰ hac nocte vt obdormiuit ſuꝑ eum. ⁊ ſurrexit media nocte. ⁊ accepit filium meum de ſinu meo. et furrexi mane vt lactarē ꝑuulū. ⁊ inueni mortuū. ⁊ ꝯſideraui eū diluculo. ⁊ nō erat filiꝰ meꝰ. Et r̓ſpōdit altera nō ſꝫ filiꝰ meꝰ ē hic q̄ viuit filiꝰ aūt tuusmortuꝰ eſt. Et hec erat cōtencō. Cū itaqꝫ ſibi filiū vendicarēt ſuꝑſtitem. defunctū aūt ſuumnegarēt. Tūc rex iuſſit afferri macherā ⁊ infantem diuidi. ac ſingulas partes dari ſingulis. dimidiā vni ⁊ dimidiā altei. Exclamat mulier que vero erat affectu ꝑmota. Nequaꝙͣ domine infantem diuidas. detur potius illi et viuat. et ne interficias eum. At illa r̓ſpondit altera. neqꝫ meꝰ neqꝫ huiꝰ ſic infans diuidite eum. Et ſtatuit rex dari infantem ei mulici quedixerat. nolite interfice̓ eū. Date eum illi mulieri quia mota ſunt inquit viſcera eius in filioſuo. Itaqꝫ non immerito extimatus eſt intellectus dei in eo eſſe. Cm̄ que occulta ſunt. deo inſpirante cognouit. Quid aūt occultiꝰ internorum viſcerum teſtimonio. In que ſapientis intellectus velud quidam pietatis deſcendit arbiter ⁊ velut quādam genitalis aliu vocem eruit. quam maternus patuit affectus. qui elige̓ filiū ſuum vel apudi alienā viue̓. ꝙͣ in cōſpectū matris necari. Sapiētie igit̉ fuit latentes

Im iuſſt

ip noſii

x