IIEa yſu paratior ſit. pn̄tia ſoluat. pericula ꝓſpīciat futura denūciet imminētia. argumnēta exꝑediat. remedium fe rat in temꝑe paratus ſit. nōſolū ad cōſulendum. ſꝫ etiā ad ſubueniendumhuic ita fides habetur. vt dicat qui cōſilium petit. ⁊ ſi mala michi euenerint ꝑ illum ſuſtineoHuiuſmōi igitur viro ſalutē noſtram ⁊ exiſtiācōnem nrām ꝯmittimꝰ. qui ſit vt ſuprad iximꝰiuſtꝰ ⁊ prudens facit enī iuſticīa. vt nullus ſitfraudis mētus. facit etiā prudentia vt nulla erroris ſuſpicō ſit. Promptius tn̄ nos iuſto viroꝙͣ prudenti cōmittimꝰ. vt ſcd̓m vſum vulgi loquar. deniqꝫ ſapientium diffinitione. in quovna virtus eſt. cōcurrūt cetere. nec poteſt ſineiuſticīa eſſe prudētia. Qd̓ etiā in nr̄is inuenimꝰIcit enim dauid ¶ Capitulū. 16.Iuſtꝰ miſeretur ⁊ fenerat. Quid feneretiuſtꝰ. Alibi dicit. Iocundꝰ homo q̄ miſeretur ⁊ cōmodat diſponet ſermones ſuos in iudicō. Ipſum illud nobile ſalomonis iudiciumNōne ſapientie plenū ac iuſticie eſt. Itaqꝫ ſpectemꝰ illud ſi ita eſt. due inquit muleres in cōſpectu regis ſalomonis ſteterūt ⁊ dixit vna adeum. Audi me dn̄e. Ego ⁊ mulier hec in vno habitātes cubiculo. ante diem terciū partu editoſingulos filios ſuſcepimꝰ. ⁊ eramus vna arbit̓nullꝰ domi. nec vlla alia nobiſcum femina niſi