⁊ qd̓ vtile honeſtum ⁊ iuſtum. ⁊ qd̓ iuſtum vti¶ Capitulum. 1o.le et honeſtum.Eqꝫ enim michi ad mercatores lucti cupidine auaros. ſꝫ ad filios ſermo eſt. Etſermo de officijs. q̄ nobis quos elegi ī miniſteriū dn̄i inculcae̓ geſtio atqꝫ infunde̓. vt eaque mētibus ac moribꝰ noſtris. vſu atqꝫ inſtitucōne inolita atqꝫ impreſſa ſunt etiā ſermoneac diſciplina aꝑiantur. Itaqꝫ de vtilitate dictūrus vtar illo verſiculo ꝓphetico. declina cor meum in teſtimoniā tuā. ⁊ nō in auariciā. ne vtilitatis ſonꝰ excitet pecunie cupiditatē. deniqꝫ aliqui habent. Declina cor meum in teſtimoniatua. ⁊ non ad vtilitatem. hoc eſt iliam queſtuūniundinas aucupantē vtilitatem illā vſu hoīmad pecunie ſtudia inflexā ac deriuatam. Vulgoenim hoc ſolum dicūt vtile. quod queſtuoſumNos aūt de catractamꝰ vtilitate. que damnisqueritur vt criſtū lucremur. cuiꝰ q̄ſtꝰ pietas ēcū ſufficiētia. magnꝰ ꝓfecto queſtꝰ quo pietatēacqͥrimꝰ. que apud deū diues ē. non caduc̓is facultatibꝫ ſꝫ muneribꝫ eternis ī quibꝫ nō tēptacōlubrica. ſꝫ ꝯſtās ⁊ ꝑpetua ſit grā Eſt igit̉ vtilitasalia corꝑal̓ alia pietatis ſic̄ diuiſit apl̓s Corꝑalis eī ex̓citacō ad modicū inqͥt vtil̓ ē. pietas autē ad oīa vtil̓ ē. Quid aūt tā honeſtū ꝙͣ integritas. qͥd tā decorū ꝙͣ immaculatū ſeruae̓ corpus

pltampmus vl̓nlantas.uum vitt