ſibi p̄ferret alterum. ſed in agis cōtentio que p̄ciperet bn̄dictōnem. Nam cū alter preduxꝰ. altmāſuetus eſſet. inter diſpares mores et ſtudiacompugnātia beniuolentia eſſe nō poterat. Adde quia ſanctꝰ Iacob paterne degenerē domusvirtuti preferre non poterat. Nichil autem tācōſocīabile ꝙͣ cum equitate iuſticia. que velutcompar ⁊ ſocia beniuolentie facit vt eos quospares nobis credimus diligamꝰ. habꝫ autē beniuolentia fortitudinē. Nam cum amicicīa ex beniuolentie fonte procedat. nec dubitat pro amico grauīa vite ſuſtine̓ ꝑicula. Et ſi mala inquitmichi euenerint ꝑ illū ſuſtineo. Beniuolentia etiam gladium iracūdie extorquere conſueuit.Beniuolentia facit vt amici vulnera vtiliora q̄volūtaria inimici ſint oſtula. beneficiētia facitvt vnus fiat ex pluribꝰ. Quoniā ſi plures amici ſint. vnus fiunt in quibus ſpiritus vnus ⁊ vna ſententia eſt. Simul aduertimꝰ etiam correptiones ī amicicijs. gratas eſſe que aculeos habēt. dolores nō hn̄t. Cōpungimur enī cenſorijsſermoībꝰ. ſed beniuolētie delectamur ſedulitate. Ad fūmā nō in omībꝰ cadē ſꝑ officia debent̓nec ꝑſonaꝝ ſꝑ ſꝫ pleꝝqꝫ cāꝝ ⁊ tꝑmp̄lacōes ſūtvt vicinū quis interdū magis ꝙͣ fratrē adiuuerit. Rm̄ ⁊ ſalo. di. Meliꝰ ē vicinꝰ ī ꝓximo ꝙͣ frater lōge hītās. Et ideo pleꝝqꝫ aici ſe beīuolētie