quiſqꝫ cōmittit ꝙͣ fratris neceſſitudini. Tātūvalet beniuolentia vt plerūqꝫ pignora vincatnature. ¶ Se fortitudine vna de quatuor v̓Atis copioſe tutibꝰ Capitulū. 33.iuſticie loco honeſti naturam et vim tractauimꝰ. Nunc de fortitudine tractemꝰ q̄pelut excelſior ceteris diuiditur in res bellicas ⁊domeſticas. Sed hellicarū rerū ſtudium a nr̄oofficio iam alienū videtur. quia animi magis qͣcorporis officō intendimꝰ. Nec ad arma iā ſpectat vſus noſter. ſed ad pacis negocīa. Maiores autem noſtri vt Iheſus naue hyeroboal ſāſon. dauid. ſummam rebꝰ quoqꝫ bellicis retulere graciam. Eſt itaqꝫ fortitudo velut excelſior ceteris. ſed nūqͣ incōmitata virtus. non enim ſeipſam conmittit ſibi. Alioquin fortitudo ſine iuſticia iniquitatis materia eſt. Quo enim validioreſt eo promptior vt inferiorem opprimat. cū īipſis rebꝰ bellicis iuſta bella an iniuſta ſint ſpectandū putetur. Nūꝙͣ dauid niſi laceſſitus bellum intulit. Itaqꝫ prudentiam fortitudinē cōmitem habuit in prelio. Nam ⁊ aduerſus goliamimmanē mole corporis virum ſingulari certamine dimicaturꝰ. quibꝰ oneraretur r̓ſpuit. virtꝰenim ſuis lacertis magis ꝙͣ alienis integumentis nititur. deinde eminus quo grauius feriretictu lapidis hoſtem inte̓mit. Poſtea nunꝙͣ niſi