ſine damno pecunie repreſentare. Atqꝫ vt plenius diſcutiamꝰ beniuolentiā a domeſticis primum profecta ꝑſonis id eſt afilijs. parentibusfratribꝰ. ꝑ cōiunctōnū gradus in ciuitatum ꝑuenit ambitum. ⁊ de paradiſo egreſſa mundūrepleuit. deniqꝫ cum ī viro ⁊ in femina beniuolētem deus poſuiſſet affectum dixit. runt amboin vna carne ⁊ in vno ſpiritu. Vnde eua ſe ſerpēti credidit. qm̄ que beniuolentiā acceꝑat maliuolentiam eſſe non opinabatur. Augetur beniuolentia cetu eccleſie. fidei conſorcō. iniciandi ſocietate ꝑ̄cipiende gracie. neceſſitudine. miſteriorum conmunionē. hec enim etiā appellacōnesneceſſitudinū. reuerentiam filioꝝ. auctoritatem⁊ pietatem patrū. germanitatem fratrū ſibi vēdicat. Aultum igitur ad cumulandā ſpectat beniuolentiam neceſſitudo gracie. adiuuāt etiīamnon paꝝ ſtudia virtutū. Siquidem beniuolentia etiam morum facit ſimilitudinē. deniqꝫ Ionathas filiꝰ regis imitabatur ſancti dauid māſuetudinem. ꝓpter qd̓ diligebat eum vnde etillud. Cum ſancto ſanctꝰ eris. non ſolū ad conuerſacōem. ſꝫ etiam ad beniuolentiam deriuandum videtur. Nam vtiqꝫ ⁊ filij noe ſimul habitabant ⁊ non erat ī hijs moꝝ ꝯcordia. habitabāt etiā ī domo patris eſau ⁊ iacob. ſꝫ diſcrepabant. Non enim erat beniuolentia inter eos q̄