T quoniā ad cōſeruacōem decoris ſpectare diximꝰ. vt ſciamꝰ in factis dictiſuequi modus. prior autem ordo loquēdi ꝙͣfaciendi eſt. Sermo in duo diuiditur. qn colloquium familiare et in tractatum diſceptacōemqꝫ fidei. atqꝫ iuſticīe. In vtroqꝫ ſeruandū neſitaliqua ꝑturbacō. ſed tanꝙͣ mitis ⁊ placidus etbeniuolētie plenus ⁊ gracīe. ſine vlla ſermo ducatur cōtunielia. Abſit ꝑtinax in familiari ẜmone contentio. Queſtiones enim excitare magismanes ꝙͣ vtilitatis aliquid afferre ſolet diſceplacō ſine ira. ſuauitas ſine amai̓tudine ſit. monicio ſine aſperitate. hortacō ſine offenſione. Etſicut in omni actu vite id cauere debemꝰ. ne racōnem nimius animi motꝰ excludat. ſꝫ teneaˢconſilij locum. ita etiam in ſermone formulamanimi teneri conuenit. ne aūt ira excitetur autꝗdium. aut cupiditatis noſtre. aut ignauie aliqua exprimamꝰ indicia. Sit igitur ſermo hmōide ſcripturis maxime. Quid enim nos magisoportet loqui. De conuerſatione optima. adortacōne obſeruacōnis diſcipline cuſtodia habeat caput eiꝰ racōem ⁊ finis modum. Sermoenim tedioſus iram excitat. Qua vero indecōrum. vt cū oīs ꝯfabulatio habe̓ ſoleat incremētum gracīe habeat nemī offenſioīs. Tractatuſquoqꝫ de doctrina fidei de magiſteio cōtinentis

Inthitti.