de diſceptacōe iuſticie. de hortatione diligentie.non vnus ſemꝑ ſed vt ſe dederit lectio nobis etarripiendus eſt. ⁊ prout poſſumꝰ proſequēdꝰNeqꝫ nimium ꝓlixus neqꝫ cito interruptus nevel faſtidium derelinquat vel deſidiam prodatatqꝫ incuriam. Oracō pura ſimplex dilucida atqꝫ manifeſta plena grauitatis et ponderis. Nōaffectata elegantia. ſed non intermiſſa gracia.MNulta p̄terea de racōne dicendi dant preceptaſeculares viri. que nobis pretereūda arbitrorvt de iocandi diſciplina. Nam licet interdū honeſta ioca ac ſuauiā ſint. tn̄ ab eccleſiaſtica abhorrent regula. Quoniā que in ſcripturis non r̓pimꝰ ea quēadmodū vſurpare poſſumus. Cauendum eſt etiam in fabulis ne inflectant grauitatem ſeuerioris ꝓpoſiti. Ve vobis q̄ ridletisquia flebitis dn̄s ait. ⁊ nos ridendi materiā req̄rimꝰ. vt hic ridentes illic fleamus. Non ſolumprofuſos. ſed omnes etiā iocos declinādos arbitror. Niſi forte plenum grauitatis ⁊ gratie ẜmonem eſſe non indecōrum eſt. Nam de vocē quidloquar ꝙͣ ſimplicem ⁊ puram eſſe ſatis arbitrorCanoram autem eſſe nature eſt. nō induſtrieSit ſane diſtincta ꝓnūciacōnis modo. et plenafuci virilis. vt agreſtem ac ſubruſticū fugiat ſonū. Non vt richinū affectet ſcenicū. ſꝫ miſticū ẜuet. ¶ Quid vite actōni ꝯgruat Capi. 18